Eχει η κυβέρνηση πολιτική για το προσφυγικό;

Eχει η κυβέρνηση πολιτική για το προσφυγικό;

Μετά και τα τελευταία δραματικά γεγονότα στη Μόρια η κυβέρνηση έθεσε το νησί της Λέσβου σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και στέλνει δυνάμεις των ΜΑΤ προσβλέποντας και πάλι στον κοινωνικό αυτοματισμό, πασπαλισμένο αυτή τη φορά μάλιστα και με διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Πέραν τούτου ουδέν καθώς η κυβέρνηση κάνει το στίγμα της σαφές για άλλη μια φορά. Το προσφυγικό παραμένει θέμα δημόσιας τάξης και πεδίο άσκησης νεοφιλελεύθερων πολιτικών, παρά την άτακτη υπαναχώρηση της με την επανασύσταση του υπουργείου μεταναστευτικής πολιτικής  λόγω της αρνητικής υποδοχής  που συνάντησαν οι αρχικές επιλογές της σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο προσφυγικό συνεχίζει να κινείται στη λογική των αντικινήτρων, δηλαδή θέλει να καταστήσει την Ελλάδα μια χώρα μη φιλική στους αιτούντες διεθνούς προστασίας. Πώς  νομίζει ότι μπορεί να το πετύχει αυτό; Αφενός με την υπερβολική αυστηροποίηση των διαδικασιών αίτησης και απόδοσης του καθεστώτος ασύλου και αφετέρου με τη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων αυτών. Πρακτικές και οι δύο που αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο.

Αντί για τη χρήση βέλτιστων πρακτικών στο θέμα της υποδοχής και της ένταξης των προσφύγων, όπως η δημιουργία και αξιοποίηση προγραμμάτων  για την εξεύρεση κατάλληλων χώρων, την αξιοποίηση κενών δημόσιων κτιρίων, την εκπόνηση σχεδίων συμπερίληψης σε μια σειρά από τομείς από την εκπαίδευση μέχρι τον επαναπροσδιορισμό του δημόσιου χώρου και την κοινωνική ένταξη, βλέπουμε αφενός εξώσεις από τις δομές στέγασης και αφετέρου αύξηση του πληθυσμού στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στις 7 Ιουλίου 2019 παρέλαβε τις εγκαταστάσεις της Μόριας με 5.678 αιτούντες άσυλο και μέχρι χθες το βράδυ ο πληθυσμός της είχε φτάσει επίσημα τους 13.000, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις ανθρώπων που γνωρίζουν την κατάσταση στο νησί ο συνολικός αριθμός μπορεί να ξεπερνάει και τις 20.000 μεταξύ των οποίων μάλιστα και ήδη αναγνωρισμένοι πρόσφυγες.

Στην πολιτική της κυβέρνησης περιλαμβάνεται και η αντίληψη ότι (ακόμα και  εν μέσω πανδημίας) οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους, ενίοτε και στις πλατείες αφού πρώτα όμως αφαιρέσει τα παγκάκια, όπως έγινε για παράδειγμα στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα.

Παρά το γεγονός ότι δημοτικές παρατάξεις, όπως η «Ανοιχτή Πόλη» και  φορείς της κοινωνίας των πολιτών, έχουν καταθέσει προτάσεις για την αποτελεσματικότερη διαχείριση των κτιριακών δυνατοτήτων του Δήμου, ζητώντας την ανάληψη δράσης σε συνεννόηση με το υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής για μόνιμες λύσεις στέγασης, κοινωνικής ένταξης και διαχείρισης της μεταβατικής περιόδου (για όσους έχουν εξασφαλίσει τη δυνατότητα μετεγκατάστασής τους σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης),  κυβέρνηση και δήμος Αθήνας συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο. Αδιαφορία, αστυνομική διαχείριση και κλείσιμο του ματιού σε νοοτροπίες κοινωνικού αυτοματισμού.

Για να επιστρέψουμε στη δραματική επικαιρότητα της Μόριας,  σε αυτή τη φάση επείγει η διαχείριση της ανθρωπιστικής κρίσης καθώς σχεδόν 13.000 αιτούντες  άσυλο, μεταξύ των οποίων πάνω από 4.000 παιδιά, έγκυες γυναίκες, ηλικιωμένοι και άλλες ευπαθείς ομάδες πρέπει να στεγαστούν άμεσα και να αποκτήσουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Υπάρχουν τόσο οι διαχειριστικές δυνατότητες  όσο και οι υποδομές ως προς αυτά,  συνεπώς μπορούν και πρέπει να γίνουν άμεσα αρκεί να υπάρξει ο κατάλληλος συντονισμός  μεταξύ κυβέρνησης, δήμων, Ύπατης Αρμοστείας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής και φορέων της κοινωνίας των πολιτών.

More in Προσφυγικο
Comments
Eχει η κυβέρνηση πολιτική για το προσφυγικό;

Eχει η κυβέρνηση πολιτική για το προσφυγικό;

Μετά και τα τελευταία δραματικά γεγονότα στη Μόρια η κυβέρνηση έθεσε το νησί της Λέσβου σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και στέλνει δυνάμεις των ΜΑΤ προσβλέποντας και πάλι στον κοινωνικό αυτοματισμό, πασπαλισμένο αυτή τη φορά μάλιστα και με διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Πέραν τούτου ουδέν καθώς η κυβέρνηση κάνει το στίγμα της σαφές για άλλη μια φορά. Το προσφυγικό παραμένει θέμα δημόσιας τάξης και πεδίο άσκησης νεοφιλελεύθερων πολιτικών, παρά την άτακτη υπαναχώρηση της με την επανασύσταση του υπουργείου μεταναστευτικής πολιτικής  λόγω της αρνητικής υποδοχής  που συνάντησαν οι αρχικές επιλογές της σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο προσφυγικό συνεχίζει να κινείται στη λογική των αντικινήτρων, δηλαδή θέλει να καταστήσει την Ελλάδα μια χώρα μη φιλική στους αιτούντες διεθνούς προστασίας. Πώς  νομίζει ότι μπορεί να το πετύχει αυτό; Αφενός με την υπερβολική αυστηροποίηση των διαδικασιών αίτησης και απόδοσης του καθεστώτος ασύλου και αφετέρου με τη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων αυτών. Πρακτικές και οι δύο που αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο.

Αντί για τη χρήση βέλτιστων πρακτικών στο θέμα της υποδοχής και της ένταξης των προσφύγων, όπως η δημιουργία και αξιοποίηση προγραμμάτων  για την εξεύρεση κατάλληλων χώρων, την αξιοποίηση κενών δημόσιων κτιρίων, την εκπόνηση σχεδίων συμπερίληψης σε μια σειρά από τομείς από την εκπαίδευση μέχρι τον επαναπροσδιορισμό του δημόσιου χώρου και την κοινωνική ένταξη, βλέπουμε αφενός εξώσεις από τις δομές στέγασης και αφετέρου αύξηση του πληθυσμού στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στις 7 Ιουλίου 2019 παρέλαβε τις εγκαταστάσεις της Μόριας με 5.678 αιτούντες άσυλο και μέχρι χθες το βράδυ ο πληθυσμός της είχε φτάσει επίσημα τους 13.000, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις ανθρώπων που γνωρίζουν την κατάσταση στο νησί ο συνολικός αριθμός μπορεί να ξεπερνάει και τις 20.000 μεταξύ των οποίων μάλιστα και ήδη αναγνωρισμένοι πρόσφυγες.

Στην πολιτική της κυβέρνησης περιλαμβάνεται και η αντίληψη ότι (ακόμα και  εν μέσω πανδημίας) οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους, ενίοτε και στις πλατείες αφού πρώτα όμως αφαιρέσει τα παγκάκια, όπως έγινε για παράδειγμα στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα.

Παρά το γεγονός ότι δημοτικές παρατάξεις, όπως η «Ανοιχτή Πόλη» και  φορείς της κοινωνίας των πολιτών, έχουν καταθέσει προτάσεις για την αποτελεσματικότερη διαχείριση των κτιριακών δυνατοτήτων του Δήμου, ζητώντας την ανάληψη δράσης σε συνεννόηση με το υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής για μόνιμες λύσεις στέγασης, κοινωνικής ένταξης και διαχείρισης της μεταβατικής περιόδου (για όσους έχουν εξασφαλίσει τη δυνατότητα μετεγκατάστασής τους σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης),  κυβέρνηση και δήμος Αθήνας συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο. Αδιαφορία, αστυνομική διαχείριση και κλείσιμο του ματιού σε νοοτροπίες κοινωνικού αυτοματισμού.

Για να επιστρέψουμε στη δραματική επικαιρότητα της Μόριας,  σε αυτή τη φάση επείγει η διαχείριση της ανθρωπιστικής κρίσης καθώς σχεδόν 13.000 αιτούντες  άσυλο, μεταξύ των οποίων πάνω από 4.000 παιδιά, έγκυες γυναίκες, ηλικιωμένοι και άλλες ευπαθείς ομάδες πρέπει να στεγαστούν άμεσα και να αποκτήσουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Υπάρχουν τόσο οι διαχειριστικές δυνατότητες  όσο και οι υποδομές ως προς αυτά,  συνεπώς μπορούν και πρέπει να γίνουν άμεσα αρκεί να υπάρξει ο κατάλληλος συντονισμός  μεταξύ κυβέρνησης, δήμων, Ύπατης Αρμοστείας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής και φορέων της κοινωνίας των πολιτών.

More in Προσφυγικο
Comments