Τους ενώνει ο Λάτσης

Τους ενώνει ο Λάτσης

Σιγά σιγά βλέπουμε πως ο μύθος της ομοιομορφίας του πολιτικού συστήματος, αυτό το γενικό «όλοι το ίδιο είναι» που τόσο έντονα καλλιεργήθηκε τόσο από την ΝΔ όσο και από το ΠΑΣΟΚ που στην πορεία μας έγινε ΚΙΝΑΛ, να χάνει την μυθικότατα του και να αποκτά έλλογα και απτά στοιχειά της πραγματικότητας. Έτσι λοιπόν το τελευταίο διάστημα είμαστε μάρτυρες μιας απόλυτης συμφωνίας κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, στον επενδυτικό τουλάχιστον τομέα με την ταυτόχρονη εκκωφαντική σιγή του αντιπολιτευτικού λόγου σε πολλά θέματα της επικαιρότητας.

Το θέμα τον ημερών, που σκεπάστηκε από τις κιτσάτες κατά γενική ομολογία εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την επανάσταση, δεν είναι άλλο από την ψήφιση της συμφωνίας του Ελληνικού. Όπως ήδη θα γνωρίζετε η περιοχή του Ελληνικού διαθέτει το ακριβότερο φιλέτο της χώρας, το οποίο έπειτα από την παύση της λειτουργίας του παλιού αεροδρομίου το 2001, κυριολεκτικά σαπίζει και παραμένει στο σύνολο του αναξιοποίητο. Επειδή ωστόσο πρόκειται όπως αναφέραμε για φιλέτο, θα ήταν πολύ δύσκολο να περάσει απαρατήρητο και να παραμείνει για καιρό σε αυτή την κατάσταση. Γρήγορα λοιπόν η όρεξη των μεγάλων εθνικών εργολάβων αυτής της χώρας άνοιξε. Έτσι λοιπόν ξεκινάει μια έντονη διαμάχη μεταξύ των υποψήφιων μνηστήρων με κύρια φυσικά προστριβή την προίκα που δεν ήταν άλλη από το Ελληνικό. Αφού λοιπόν πέρασαν σχεδόν 15χρονια, το 2016-7 προκύπτει ένας ανάδοχος. Η σύμβαση η οποία παρουσιάζετε τότε μοιάζει έντιμη και αμοιβαία επωφελής και βιώσιμη και για τις δυο μεριές. Με την αλλαγή της κυβέρνησης το 2019 ωστόσο όλα ανατρέπονται και αναθεωρούνται. Ο Άδωνις υπόσχεται μπουλντόζες σε ένα μήνα, ενώ την ιδία στιγμή η σύμβαση αλλάζει στο μεγαλύτερο δυνατό μέρος της. Πλέον μιλά για 99χρονια παραχώρηση, με διαφορετικούς δείκτες δόμησης, επανασχεδιασμού των μελετών αλλά και συρρίκνωση του ανοικτού δημόσιου χώρου. Όλα επομένως μαρτυρούν πως μιλάμε για μια ιδιόκτητη πόλη, για ένα τεράστιο φιλέτο που θα τεμαχιστεί και θα πωληθεί σε όποιον κατέχει το κεφάλαιο να αγοράσει σε μια τέτοια περιοχή. Σε καμία περίπτωση δεν θα έχουμε να κάνουμε με ένα ανοικτό μητροπολιτικό πάρκο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την παραχάραξη των περιοχών, είναι πως εκεί που προβλεπόταν ένα χιλιόμετρο, ανοικτή δημόσια παραλία, πλέον η νέα σύμβαση μιλά για διακόσια μόλις μέτρα. Αυτό επομένως που βλέπουμε με την αναθεωρημένη σύμβαση είναι πως μεταβάλλονται σε ολοκληρωτικό σχεδόν βαθμό οι χρήσεις γης. Εκεί λοιπόν που προβλεπόταν χώρος πρασίνου, πάρκο διαδρομές, αντικαθίστανται από κτιριακά συγκροτήματα. Εκεί που προβλεπόταν μια πλατεία και χώροι αναψυχής, αντικαθίστανται από ένα Mall και διάφορα αλλά.

Ας περάσουμε ωστόσο στο πολίτικο κομμάτι αυτής της ιστορίας και ας πιάσουμε το νήμα από αυτό που αναφέρθηκε στην αρχή. Ο ισχυρισμός που χρησιμοποιήθηκε ήταν πως πλέον σε έναν σημαντικό βαθμό, επιβεβαιώνεται αυτό που με κόπο προσπάθησε να περάσει στην κοινωνία και το εκλογικό σώμα η ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ. Βλέπουμε λοιπόν μια νομιμοποίηση του όρου «ομοιομορφία του πολίτικου συστήματος» αλλά και της φράσης «όλοι το ίδιο είναι» μια φράση και μια γραμμή που εκφράστηκε και ακούστηκε από διάφορες ακραίες φωνές της γαλάζιας πολυκατοικίας. Κραυγές που τροφοδότησαν την αποχή αλλά πολύ χειρότερα ώθησαν ένα μέρος των απογοητευμένων σε σκοτεινά ακροδεξιά και νεοναζιστικά πολιτικά «μαγαζιά». Η στάση που βλέπουμε να κρατά ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα αυτό, ψηφίζοντας υπέρ σε αυτή την αισχρή συμφωνία, πραγματοποιώντας μια αναδίπλωση στις θέσεις του, έχει μια διττή αξιολόγηση. Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως σιγά-σιγά και μεθοδικά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί και καταφέρνει να ξεριζώσει το DNA. Εγκαταλείπει τα κάστρα του, χάνει την ριζοσπαστικότητα του και αυτό είναι κάτι που φάνηκε ήδη από τις Σκουριές, τον Πειραιά, τα Αεροδρόμια, φαίνεται όμως και τώρα στην περίπτωση του Ελληνικού πολύ καθαρότερα. Ο στόχος του από ότι φαίνεται είναι να πραγματοποίηση μια ειρήνη με το κέντρο, θέλοντας να αναπληρώσει την κενή θέση του ΠΑΣΟΚ. Ελπίζει πως θα αντιστρέψει το κλίμα και θα γίνει σε τελική φάση συμπαθής στα τζάκια της χώρας. Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια του να συμφιλιωθεί με το κέντρο, λησμονεί τις πήγες του. Λησμονεί το τι ακριβώς οδήγησε στην μεγάλη εκλογική του άνοδο έπειτα από την πολιτική και εκλογική αποστοίχηση που προκάλεσε η οικονομική κρίση αλλά και η λιτότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει την ριζοσπαστικότητα αλλά και μαχητικότητα του. Έως σήμερα φαίνεται μουδιασμένος. Κάποτε μιλούσε για την υπεράσπιση της διαφάνειας, την προστασία των πολιτών αλλά και των δικαιωμάτων τους από την ασυδοσία και την αλαζόνα των πέντε τζακιών που διαφεντεύουν αυτή την χώρα. Σήμερα ψηφίζει ΝΑΙ στο μεγαλύτερο ίσως φαγοπότι και ξεπούλημα του μεγαλυτέρου φιλέτου της χώρας.

Ο πολίτης ωστόσο είναι ο σκληρός τιμωρός. Σε τοποθέτησε αγαπητέ μου ΣΥΡΙΖΑ δυο φορές σε κυβερνητική θέση και μια φορά στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης (πρακτικά εν αναμονή κυβέρνηση) γιατί πίστεψε πως ήσουν διαφορετικός, πως θα δώσεις μάχες, θα τον υπερασπιστείς μέχρι εσχάτων και θα παλέψεις για τις αξίες της δημοκρατίας, της ισότητας, της διαφάνειας. Η αλαζόνα αλλά και η λήθη της προέλευσης και των αναφορών σου ενδέχεται να οδηγήσουν σε μια ηχηρή πτώση σου, μια πτώση πολύ πιο άσχημη από αυτή του ΠΑΣΟΚ.

Τελικά μάλλον τα ισχυρά συμφέροντα τους ενώνουν όλους…

More in Ελληνικό
Comments
Τους ενώνει ο Λάτσης

Τους ενώνει ο Λάτσης

Σιγά σιγά βλέπουμε πως ο μύθος της ομοιομορφίας του πολιτικού συστήματος, αυτό το γενικό «όλοι το ίδιο είναι» που τόσο έντονα καλλιεργήθηκε τόσο από την ΝΔ όσο και από το ΠΑΣΟΚ που στην πορεία μας έγινε ΚΙΝΑΛ, να χάνει την μυθικότατα του και να αποκτά έλλογα και απτά στοιχειά της πραγματικότητας. Έτσι λοιπόν το τελευταίο διάστημα είμαστε μάρτυρες μιας απόλυτης συμφωνίας κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, στον επενδυτικό τουλάχιστον τομέα με την ταυτόχρονη εκκωφαντική σιγή του αντιπολιτευτικού λόγου σε πολλά θέματα της επικαιρότητας.

Το θέμα τον ημερών, που σκεπάστηκε από τις κιτσάτες κατά γενική ομολογία εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την επανάσταση, δεν είναι άλλο από την ψήφιση της συμφωνίας του Ελληνικού. Όπως ήδη θα γνωρίζετε η περιοχή του Ελληνικού διαθέτει το ακριβότερο φιλέτο της χώρας, το οποίο έπειτα από την παύση της λειτουργίας του παλιού αεροδρομίου το 2001, κυριολεκτικά σαπίζει και παραμένει στο σύνολο του αναξιοποίητο. Επειδή ωστόσο πρόκειται όπως αναφέραμε για φιλέτο, θα ήταν πολύ δύσκολο να περάσει απαρατήρητο και να παραμείνει για καιρό σε αυτή την κατάσταση. Γρήγορα λοιπόν η όρεξη των μεγάλων εθνικών εργολάβων αυτής της χώρας άνοιξε. Έτσι λοιπόν ξεκινάει μια έντονη διαμάχη μεταξύ των υποψήφιων μνηστήρων με κύρια φυσικά προστριβή την προίκα που δεν ήταν άλλη από το Ελληνικό. Αφού λοιπόν πέρασαν σχεδόν 15χρονια, το 2016-7 προκύπτει ένας ανάδοχος. Η σύμβαση η οποία παρουσιάζετε τότε μοιάζει έντιμη και αμοιβαία επωφελής και βιώσιμη και για τις δυο μεριές. Με την αλλαγή της κυβέρνησης το 2019 ωστόσο όλα ανατρέπονται και αναθεωρούνται. Ο Άδωνις υπόσχεται μπουλντόζες σε ένα μήνα, ενώ την ιδία στιγμή η σύμβαση αλλάζει στο μεγαλύτερο δυνατό μέρος της. Πλέον μιλά για 99χρονια παραχώρηση, με διαφορετικούς δείκτες δόμησης, επανασχεδιασμού των μελετών αλλά και συρρίκνωση του ανοικτού δημόσιου χώρου. Όλα επομένως μαρτυρούν πως μιλάμε για μια ιδιόκτητη πόλη, για ένα τεράστιο φιλέτο που θα τεμαχιστεί και θα πωληθεί σε όποιον κατέχει το κεφάλαιο να αγοράσει σε μια τέτοια περιοχή. Σε καμία περίπτωση δεν θα έχουμε να κάνουμε με ένα ανοικτό μητροπολιτικό πάρκο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την παραχάραξη των περιοχών, είναι πως εκεί που προβλεπόταν ένα χιλιόμετρο, ανοικτή δημόσια παραλία, πλέον η νέα σύμβαση μιλά για διακόσια μόλις μέτρα. Αυτό επομένως που βλέπουμε με την αναθεωρημένη σύμβαση είναι πως μεταβάλλονται σε ολοκληρωτικό σχεδόν βαθμό οι χρήσεις γης. Εκεί λοιπόν που προβλεπόταν χώρος πρασίνου, πάρκο διαδρομές, αντικαθίστανται από κτιριακά συγκροτήματα. Εκεί που προβλεπόταν μια πλατεία και χώροι αναψυχής, αντικαθίστανται από ένα Mall και διάφορα αλλά.

Ας περάσουμε ωστόσο στο πολίτικο κομμάτι αυτής της ιστορίας και ας πιάσουμε το νήμα από αυτό που αναφέρθηκε στην αρχή. Ο ισχυρισμός που χρησιμοποιήθηκε ήταν πως πλέον σε έναν σημαντικό βαθμό, επιβεβαιώνεται αυτό που με κόπο προσπάθησε να περάσει στην κοινωνία και το εκλογικό σώμα η ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ. Βλέπουμε λοιπόν μια νομιμοποίηση του όρου «ομοιομορφία του πολίτικου συστήματος» αλλά και της φράσης «όλοι το ίδιο είναι» μια φράση και μια γραμμή που εκφράστηκε και ακούστηκε από διάφορες ακραίες φωνές της γαλάζιας πολυκατοικίας. Κραυγές που τροφοδότησαν την αποχή αλλά πολύ χειρότερα ώθησαν ένα μέρος των απογοητευμένων σε σκοτεινά ακροδεξιά και νεοναζιστικά πολιτικά «μαγαζιά». Η στάση που βλέπουμε να κρατά ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα αυτό, ψηφίζοντας υπέρ σε αυτή την αισχρή συμφωνία, πραγματοποιώντας μια αναδίπλωση στις θέσεις του, έχει μια διττή αξιολόγηση. Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως σιγά-σιγά και μεθοδικά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί και καταφέρνει να ξεριζώσει το DNA. Εγκαταλείπει τα κάστρα του, χάνει την ριζοσπαστικότητα του και αυτό είναι κάτι που φάνηκε ήδη από τις Σκουριές, τον Πειραιά, τα Αεροδρόμια, φαίνεται όμως και τώρα στην περίπτωση του Ελληνικού πολύ καθαρότερα. Ο στόχος του από ότι φαίνεται είναι να πραγματοποίηση μια ειρήνη με το κέντρο, θέλοντας να αναπληρώσει την κενή θέση του ΠΑΣΟΚ. Ελπίζει πως θα αντιστρέψει το κλίμα και θα γίνει σε τελική φάση συμπαθής στα τζάκια της χώρας. Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια του να συμφιλιωθεί με το κέντρο, λησμονεί τις πήγες του. Λησμονεί το τι ακριβώς οδήγησε στην μεγάλη εκλογική του άνοδο έπειτα από την πολιτική και εκλογική αποστοίχηση που προκάλεσε η οικονομική κρίση αλλά και η λιτότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει την ριζοσπαστικότητα αλλά και μαχητικότητα του. Έως σήμερα φαίνεται μουδιασμένος. Κάποτε μιλούσε για την υπεράσπιση της διαφάνειας, την προστασία των πολιτών αλλά και των δικαιωμάτων τους από την ασυδοσία και την αλαζόνα των πέντε τζακιών που διαφεντεύουν αυτή την χώρα. Σήμερα ψηφίζει ΝΑΙ στο μεγαλύτερο ίσως φαγοπότι και ξεπούλημα του μεγαλυτέρου φιλέτου της χώρας.

Ο πολίτης ωστόσο είναι ο σκληρός τιμωρός. Σε τοποθέτησε αγαπητέ μου ΣΥΡΙΖΑ δυο φορές σε κυβερνητική θέση και μια φορά στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης (πρακτικά εν αναμονή κυβέρνηση) γιατί πίστεψε πως ήσουν διαφορετικός, πως θα δώσεις μάχες, θα τον υπερασπιστείς μέχρι εσχάτων και θα παλέψεις για τις αξίες της δημοκρατίας, της ισότητας, της διαφάνειας. Η αλαζόνα αλλά και η λήθη της προέλευσης και των αναφορών σου ενδέχεται να οδηγήσουν σε μια ηχηρή πτώση σου, μια πτώση πολύ πιο άσχημη από αυτή του ΠΑΣΟΚ.

Τελικά μάλλον τα ισχυρά συμφέροντα τους ενώνουν όλους…

More in Ελληνικό
Comments