Το «άδειασμα» του «Μεγάλου Αδερφού»

Το «άδειασμα» του «Μεγάλου Αδερφού»

Τα passing game της κλειδαρότρυπας, η επιβολή ενός ακραίου σουσουδισμού, η ευκολία της θέασης μιας ιστορίας η οποία αφορά τρίτους, ο ποταπός εκχυδαϊσμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η τέρψη των χαμηλότερων ενστίκτων, οι τραγικές ειρωνείες που οι αναγνώστες -ή οι θεατές- πίσω από την πλάτη των πρωταγωνιστών γνωρίζουν, οι μηχανορραφίες και τα σχέδια που εξυφαίνουν οι τηλεοπτικές παραγωγές αποτελούν τελικά την πιο ατυχή εξέλιξη των ομηρικών επών που θα μπορούσε να σκαρφιστεί κάποιος. Η εκπλήρωση ηδονοβλεπτικών ενστίκτων άμα τη εμφανίσει του πρώτου, φθηνού τηλεοπτικού υποπροϊόντος που θα προκαλέσει τους οφθαλμούς, πραγματοποιείται και επιβάλλεται κανονιστικά -και αφοπλιστικά- από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες. Η τηλεόραση, στο σύνολό της, έχει συνθλίψει ηγετικά κάθε ουσιαστική μορφή σκέψης, συζήτησης και επικοινωνίας. Από τη μία, το προστατευτικό γυαλί που μας προφυλάσσει και ταυτόχρονα μας ξεχωρίζει από το υποπροϊόν και από την άλλη η άνευ όρων μας παράδοση στην κατάποση των προβεβλημένων σανών.


Το big brother, η ραψωδία συναπτών επεισοδίων με πρωταγωνιστές νταβραντομένους μνηστήρες, οι οποίοι έχουν επιλεχθεί ακριβώς για αυτόν τον σκοπό και διεκδικούν το χρηματικό έπαθλο, επιδεικνύοντας με καμάρι στο κοινό την ανδρική τους πυγμή και θέση, μιλώντας μάλιστα χωρίς κανένα δισταγμό και για βιασμό (!) -σε περίπτωση που μια γυναίκα ασκήσει το δικαίωμά της να αρνηθεί την ερωτική συνεύρεση και πράξη- επιχειρεί να κανονικοποιήσει την υποκουλτούρα του βιασμού, της εθελούσιας υποταγής στο πατριαρχικό μοντέλο, της επιστροφής στην παραδοσιακό μοντέλο υπακοής της γυναίκας στον άνδρα-αφέντη. Με χειρουργική λεπτότητα που και ο Όμηρος θα ζήλευε αλλά σίγουρα θα τιμωρούσε με κάποιον δριμύ κεραυνό του Δία, η λεβεντιά «τσι κρήτης» επαναφέρει στο φιλοθεάμον κοινό όλες εκείνες τις διασαλευμένες κοινωνικές κατασκευές που η κοινή λογική προσπαθεί να πατάξει. Ο άνδρας πρέπει να κρατά μαχαίρι, αφού έχει υπ' ευθύνη του την προστασία του οίκου - και αν καμιά φορά κανείς αρνηθεί την ισχύουσα ιεραρχία, τιμωρείται με βιασμό, λεκτική απαξίωση, περιθωριοποίηση, ή φόνο. Η ανάδειξη του άνδρα-λεβέντη ως τηλεοπτικού προϊόντος και η διαφήμισή του σε κάθε μη σωφρονισμένο σπίτι, τη στιγμή που το πανελλήνιο είναι συγκλονισμένο από τα περιστατικά που μιλούν με αριθμούς για την έξαρση της βίας κατά των γυναικών αλλά και τις γυναικοκτονίες, σκηνοθετημένα προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό με υπόγειο σκοπό τον καθαγιασμό των δραστών που έδρασαν έτσι διακατεχόμενοι από «αισθήματα πάθους».


Είναι στο χέρι μας, στην φωνή, στην αντίδρασή αλλά και την αυταπάρνησή μας, να μη δεχθούμε τέτοιες απαράδεκτες τηλεοπτικές -τρόπον τινά- νουθεσίες και προβολές και να δράσουμε άμεσα, υποβαθμίζοντας εμφανώς τον τηλεοπτικό σταθμό και συμβάλλοντας στην άμεση διακοπή του υποπροϊόντος.

Photo by 🇨🇭 Claudio Schwarz | @purzlbaum on Unsplash

More in Σεξισμός
Comments
Το «άδειασμα» του «Μεγάλου Αδερφού»

Το «άδειασμα» του «Μεγάλου Αδερφού»

Τα passing game της κλειδαρότρυπας, η επιβολή ενός ακραίου σουσουδισμού, η ευκολία της θέασης μιας ιστορίας η οποία αφορά τρίτους, ο ποταπός εκχυδαϊσμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η τέρψη των χαμηλότερων ενστίκτων, οι τραγικές ειρωνείες που οι αναγνώστες -ή οι θεατές- πίσω από την πλάτη των πρωταγωνιστών γνωρίζουν, οι μηχανορραφίες και τα σχέδια που εξυφαίνουν οι τηλεοπτικές παραγωγές αποτελούν τελικά την πιο ατυχή εξέλιξη των ομηρικών επών που θα μπορούσε να σκαρφιστεί κάποιος. Η εκπλήρωση ηδονοβλεπτικών ενστίκτων άμα τη εμφανίσει του πρώτου, φθηνού τηλεοπτικού υποπροϊόντος που θα προκαλέσει τους οφθαλμούς, πραγματοποιείται και επιβάλλεται κανονιστικά -και αφοπλιστικά- από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες. Η τηλεόραση, στο σύνολό της, έχει συνθλίψει ηγετικά κάθε ουσιαστική μορφή σκέψης, συζήτησης και επικοινωνίας. Από τη μία, το προστατευτικό γυαλί που μας προφυλάσσει και ταυτόχρονα μας ξεχωρίζει από το υποπροϊόν και από την άλλη η άνευ όρων μας παράδοση στην κατάποση των προβεβλημένων σανών.


Το big brother, η ραψωδία συναπτών επεισοδίων με πρωταγωνιστές νταβραντομένους μνηστήρες, οι οποίοι έχουν επιλεχθεί ακριβώς για αυτόν τον σκοπό και διεκδικούν το χρηματικό έπαθλο, επιδεικνύοντας με καμάρι στο κοινό την ανδρική τους πυγμή και θέση, μιλώντας μάλιστα χωρίς κανένα δισταγμό και για βιασμό (!) -σε περίπτωση που μια γυναίκα ασκήσει το δικαίωμά της να αρνηθεί την ερωτική συνεύρεση και πράξη- επιχειρεί να κανονικοποιήσει την υποκουλτούρα του βιασμού, της εθελούσιας υποταγής στο πατριαρχικό μοντέλο, της επιστροφής στην παραδοσιακό μοντέλο υπακοής της γυναίκας στον άνδρα-αφέντη. Με χειρουργική λεπτότητα που και ο Όμηρος θα ζήλευε αλλά σίγουρα θα τιμωρούσε με κάποιον δριμύ κεραυνό του Δία, η λεβεντιά «τσι κρήτης» επαναφέρει στο φιλοθεάμον κοινό όλες εκείνες τις διασαλευμένες κοινωνικές κατασκευές που η κοινή λογική προσπαθεί να πατάξει. Ο άνδρας πρέπει να κρατά μαχαίρι, αφού έχει υπ' ευθύνη του την προστασία του οίκου - και αν καμιά φορά κανείς αρνηθεί την ισχύουσα ιεραρχία, τιμωρείται με βιασμό, λεκτική απαξίωση, περιθωριοποίηση, ή φόνο. Η ανάδειξη του άνδρα-λεβέντη ως τηλεοπτικού προϊόντος και η διαφήμισή του σε κάθε μη σωφρονισμένο σπίτι, τη στιγμή που το πανελλήνιο είναι συγκλονισμένο από τα περιστατικά που μιλούν με αριθμούς για την έξαρση της βίας κατά των γυναικών αλλά και τις γυναικοκτονίες, σκηνοθετημένα προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό με υπόγειο σκοπό τον καθαγιασμό των δραστών που έδρασαν έτσι διακατεχόμενοι από «αισθήματα πάθους».


Είναι στο χέρι μας, στην φωνή, στην αντίδρασή αλλά και την αυταπάρνησή μας, να μη δεχθούμε τέτοιες απαράδεκτες τηλεοπτικές -τρόπον τινά- νουθεσίες και προβολές και να δράσουμε άμεσα, υποβαθμίζοντας εμφανώς τον τηλεοπτικό σταθμό και συμβάλλοντας στην άμεση διακοπή του υποπροϊόντος.

Photo by 🇨🇭 Claudio Schwarz | @purzlbaum on Unsplash

More in Σεξισμός
Comments