Η μεγάλη συζήτηση της επόμενης μέρας στην Ε.Ε έχει αρχίσει

Η μεγάλη συζήτηση της επόμενης μέρας στην Ε.Ε έχει αρχίσει

Όσο εμείς ασχολούμαστε με τον αν θα έχουμε απαγόρευση κυκλοφορίας στις 18:00 ή στις 21:00 και βλέπουμε το δημοκρατικό μας πολίτευμα να ολισθαίνει (σύμφωνα με έρευνα του economist) ολοένα και περισσότερο στο αυταρχισμό με την αστυνομία να εισέρχεται μέχρι και στους χώρους παιδείας, στην Ευρώπη έχει αρχίσει η μεγάλη συζήτηση της επόμενης μέρας. Από την στιγμή που το εμβόλιο βρέθηκε και η κανονικότητα θα επιστρέψει (κάποια στιγμή) οι Ευρωπαίοι προσανατολίζονται στην επόμενη μέρα, που θα βρει τις περισσότερες αν όχι όλες τις χώρες με αυξημένο δημόσιο χρέος.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις πρωτινός κατάφερε να βγει από μια μακρά οικονομική κρίση που την βάραινε σχεδόν μια δεκαετία. Ωστόσο μια νέα οικονομική κρίση, πιθανότατα σφοδρότερη από την προηγούμενη ξεκινάει. Αυτή την φορά η ΕΕ δεν έχει να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους μόνο σε μικρές οικονομίες, όπως στο παρελθόν με  την Ελλάδα και την Πορτογαλία, αλλά και σε οικονομικούς (και όχι μονό) γίγαντες της EE και δη της Ευρωζώνης.

Η Ελλάδα παραμένει σταθερά η χώρα με το μεγαλύτερο χρέος στην ΕΕ.


Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, που δημοσιεύτηκαν στις 21/01/2021 και αφορούν το τρίτο τρίμηνο του 2020, η Γαλλία έχει μια άνοδο 16,5 μονάδων του ΑΕΠ στο χρέος της  σε σύγκριση με το 2019, με αποτέλεσμα το χρέος της να ανέλθει στο 116,5% του ΑΕΠ. Η Ιταλία που καιρό τώρα βρίσκεται σε δυσμενή θέση, παρουσιάζει αυξανόμενο χρέος ύψους 154,2% του ΑΕΠ, μετά την αύξηση των 17,4 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ που σημείωσε το τρίτο τρίμηνο του 2020 σε σχέση με αυτό του προηγούμενου έτους. Όσον για την Ελλάδα παραμένει σταθερά η χώρα με το μεγαλύτερο χρέος στην ΕΕ. Η αύξηση του 17,3%, σε σύγκριση με το 2019, απογειώνει το εθνικό χρέος της Ελλάδας κοντά στο 200% (199.9%).

Η συνταγή που φαίνεται να εφαρμόζεται στην Ιταλία είναι γνώριμη στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου.


Στην Ιταλία η κρίση έχει κάνει ήδη την πρώτη της εμφάνιση, με την δυσαρέσκεια που επικρατεί να μεταφέρεται ακόμα και εντός του κοινοβουλίου ωθώντας τον μέχρι πρότινος πρωθυπουργό Κόντε σε παραίτηση. Η συνταγή που φαίνεται να εφαρμόζεται στην Ιταλία είναι γνώριμη στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου. "Διορισμός" ενός μη εκλεγμένου πρωθυπουργό-τον γνωστό στην ΕΕ (αλλά ιδιαίτερα στην Ελλάδα με τον ρόλο του στην διαχείριση του ελληνικού χρέους)  Μάριο Ντράγκι- Πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, και επιβολή ενός σκληρού προγράμματος  μεταρρυθμίσεων-λιτότητας.

Σαφώς το πρόγραμμα που θα υλοποιηθεί στην Ιταλία δεν θα έχει καμία σχέση με το ελληνικό, εξάλλου η γείτονας χώρα είναι “too big to fail and too big to save” για να επιτραπούν τέτοιου είδους πειραματισμοί. Οι αντιδράσεις για τον «διορισμό» του Ντράγκι έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους αλλά ως είθισται αυτό τον καιρό θα θυσιαστούν στον βωμό της πανδημίας.

Γάλλοι οικονομολόγοι έχουν ήδη αρχίσει να ζητάνε ακύρωση του χρέους που αυξήθηκε στην πανδημία.


Η Γαλλία από την άλλη αποτελεί μια νέα μεν ιδιάζουσα δε περίπτωση. Παρά την πολιτική κατρακύλα που είχε με τις διακυβέρνησης των Σαρκοζί- Ολάντ, και παρ’ όλο που ο Μακρόν είναι κατώτερος των περιστάσεων αφήνοντας ξανά την κα. Μέρκελ ως ηγεμονική δύναμη και καθοδηγητή της Ένωσης, η Γαλλία παραμένει το νούμερο 2 αν όχι ισότιμή της Γερμανίας. Οι Γάλλοι δεν θα δεχτούν την ταπείνωση που επιφέρει η λιτότητα και ο Μακρόν δεν θα συναίνεση σε ένα «μνημόνιο», αφού γνωρίζει πολύ καλά πως κάτι τέτοιο θα του κοστίσει την επανεκλογή του.

Γάλλοι οικονομολόγοι έχουν ήδη αρχίσει να ζητάνε ακύρωση του χρέους που αυξήθηκε στην πανδημία. Η συζήτηση έφτασε μέχρι και στην νυν επικεφαλής της Ευρωπαϊκής τράπεζας κα. Λαγκάρντ, η οποία ερωτηθείς από τον παρουσιαστή στο Γαλλικό κανάλι BFM TV εάν υπάρχει η δυνατότητα ακύρωσης χρέους, απάντηση καταφατικά όχι και πως κάτι τέτοιο είναι παράνομο.

H απάντηση καθαυτή, όπως και η ίδια η κα. Λαγκάρτ επισήμανε, γίνεται με βάση την Ευρωπαϊκή συνθήκη (η τρέχουσα είναι της Λισσαβόνας) που απαγορεύει την ΕΕ στο να προβεί στη νομισματική χρηματοδότηση των κρατών. Η κα. Λαγκάρτ αν και γνωρίζει πως οι χώρες της ευρωζώνης θα βρεθούν στο τέλος της πανδημίας με μεγάλα χρέη είναι σίγουρη πως όλες θα καταφέρουν να τα ξεπληρώσουν. Σε αυτήν ακριβώς την δήλωση είναι που γεννάται το ερώτημα και το πρόβλημα ή το πρόβλημα και το ερώτημα. Πώς θα γίνει αυτό;

Ένας νέος γύρος λιτότητας και μνημονίων θα αποτελειώσει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά τον Ευρωπαϊκό νότο.


Στην περίπτωση της Γαλλία ενδεχομένως η ΕΕ να κινηθεί σε πιο χαλαρούς ρυθμούς αναλογιζόμενη την οικονομική και πολιτική συνεισφορά της στη Ευρωπαϊκό εγχείρημα. Τί θα γίνει όμως με τα μικρότερα κράτη, όπως η Κύπρος, η Ελλάδα, η Πορτογαλία αλλά και με μεγαλύτερα όπως η Ισπανία που βλέπουν τα χρέη τους να απογειώνονται ξανά;

Ένας νέος γύρος λιτότητας και μνημονίων θα αποτελειώσει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά τον Ευρωπαϊκό νότο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναζητήσει νέες λύσεις, καλύτερες λύσεις που θα θέτουν τους ευρωπαίους πολίτες ως προτεραιότητα στην (προσπάθεια) αντιμετώπισης της ίσως μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης.

Όσο για μας εδώ πέρα, είναι καιρός να εφαρμόσουμε μια εθνική στρατηγική, ασχέτως κομματικού χρωματισμού, που θα έχει επίκεντρο την χώρα και την ΕΕ και όχι τα συμφέροντα μιας μεμονωμένης μπουρζουαζίας. Μια επανάληψη της προηγούμενης δεκαετίες θα αποδεκατίσει την χώρα. Καλό θα είναι να το κατανοήσουν αυτό οι αρμόδιοι και να πάψουν να ασχολούνται με βίλες και τραπεζώματα.

More in Ευρωπαϊκη Ενωση
Comments
Η μεγάλη συζήτηση της επόμενης μέρας στην Ε.Ε έχει αρχίσει

Η μεγάλη συζήτηση της επόμενης μέρας στην Ε.Ε έχει αρχίσει

Όσο εμείς ασχολούμαστε με τον αν θα έχουμε απαγόρευση κυκλοφορίας στις 18:00 ή στις 21:00 και βλέπουμε το δημοκρατικό μας πολίτευμα να ολισθαίνει (σύμφωνα με έρευνα του economist) ολοένα και περισσότερο στο αυταρχισμό με την αστυνομία να εισέρχεται μέχρι και στους χώρους παιδείας, στην Ευρώπη έχει αρχίσει η μεγάλη συζήτηση της επόμενης μέρας. Από την στιγμή που το εμβόλιο βρέθηκε και η κανονικότητα θα επιστρέψει (κάποια στιγμή) οι Ευρωπαίοι προσανατολίζονται στην επόμενη μέρα, που θα βρει τις περισσότερες αν όχι όλες τις χώρες με αυξημένο δημόσιο χρέος.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις πρωτινός κατάφερε να βγει από μια μακρά οικονομική κρίση που την βάραινε σχεδόν μια δεκαετία. Ωστόσο μια νέα οικονομική κρίση, πιθανότατα σφοδρότερη από την προηγούμενη ξεκινάει. Αυτή την φορά η ΕΕ δεν έχει να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους μόνο σε μικρές οικονομίες, όπως στο παρελθόν με  την Ελλάδα και την Πορτογαλία, αλλά και σε οικονομικούς (και όχι μονό) γίγαντες της EE και δη της Ευρωζώνης.

Η Ελλάδα παραμένει σταθερά η χώρα με το μεγαλύτερο χρέος στην ΕΕ.


Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, που δημοσιεύτηκαν στις 21/01/2021 και αφορούν το τρίτο τρίμηνο του 2020, η Γαλλία έχει μια άνοδο 16,5 μονάδων του ΑΕΠ στο χρέος της  σε σύγκριση με το 2019, με αποτέλεσμα το χρέος της να ανέλθει στο 116,5% του ΑΕΠ. Η Ιταλία που καιρό τώρα βρίσκεται σε δυσμενή θέση, παρουσιάζει αυξανόμενο χρέος ύψους 154,2% του ΑΕΠ, μετά την αύξηση των 17,4 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ που σημείωσε το τρίτο τρίμηνο του 2020 σε σχέση με αυτό του προηγούμενου έτους. Όσον για την Ελλάδα παραμένει σταθερά η χώρα με το μεγαλύτερο χρέος στην ΕΕ. Η αύξηση του 17,3%, σε σύγκριση με το 2019, απογειώνει το εθνικό χρέος της Ελλάδας κοντά στο 200% (199.9%).

Η συνταγή που φαίνεται να εφαρμόζεται στην Ιταλία είναι γνώριμη στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου.


Στην Ιταλία η κρίση έχει κάνει ήδη την πρώτη της εμφάνιση, με την δυσαρέσκεια που επικρατεί να μεταφέρεται ακόμα και εντός του κοινοβουλίου ωθώντας τον μέχρι πρότινος πρωθυπουργό Κόντε σε παραίτηση. Η συνταγή που φαίνεται να εφαρμόζεται στην Ιταλία είναι γνώριμη στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου. "Διορισμός" ενός μη εκλεγμένου πρωθυπουργό-τον γνωστό στην ΕΕ (αλλά ιδιαίτερα στην Ελλάδα με τον ρόλο του στην διαχείριση του ελληνικού χρέους)  Μάριο Ντράγκι- Πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, και επιβολή ενός σκληρού προγράμματος  μεταρρυθμίσεων-λιτότητας.

Σαφώς το πρόγραμμα που θα υλοποιηθεί στην Ιταλία δεν θα έχει καμία σχέση με το ελληνικό, εξάλλου η γείτονας χώρα είναι “too big to fail and too big to save” για να επιτραπούν τέτοιου είδους πειραματισμοί. Οι αντιδράσεις για τον «διορισμό» του Ντράγκι έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους αλλά ως είθισται αυτό τον καιρό θα θυσιαστούν στον βωμό της πανδημίας.

Γάλλοι οικονομολόγοι έχουν ήδη αρχίσει να ζητάνε ακύρωση του χρέους που αυξήθηκε στην πανδημία.


Η Γαλλία από την άλλη αποτελεί μια νέα μεν ιδιάζουσα δε περίπτωση. Παρά την πολιτική κατρακύλα που είχε με τις διακυβέρνησης των Σαρκοζί- Ολάντ, και παρ’ όλο που ο Μακρόν είναι κατώτερος των περιστάσεων αφήνοντας ξανά την κα. Μέρκελ ως ηγεμονική δύναμη και καθοδηγητή της Ένωσης, η Γαλλία παραμένει το νούμερο 2 αν όχι ισότιμή της Γερμανίας. Οι Γάλλοι δεν θα δεχτούν την ταπείνωση που επιφέρει η λιτότητα και ο Μακρόν δεν θα συναίνεση σε ένα «μνημόνιο», αφού γνωρίζει πολύ καλά πως κάτι τέτοιο θα του κοστίσει την επανεκλογή του.

Γάλλοι οικονομολόγοι έχουν ήδη αρχίσει να ζητάνε ακύρωση του χρέους που αυξήθηκε στην πανδημία. Η συζήτηση έφτασε μέχρι και στην νυν επικεφαλής της Ευρωπαϊκής τράπεζας κα. Λαγκάρντ, η οποία ερωτηθείς από τον παρουσιαστή στο Γαλλικό κανάλι BFM TV εάν υπάρχει η δυνατότητα ακύρωσης χρέους, απάντηση καταφατικά όχι και πως κάτι τέτοιο είναι παράνομο.

H απάντηση καθαυτή, όπως και η ίδια η κα. Λαγκάρτ επισήμανε, γίνεται με βάση την Ευρωπαϊκή συνθήκη (η τρέχουσα είναι της Λισσαβόνας) που απαγορεύει την ΕΕ στο να προβεί στη νομισματική χρηματοδότηση των κρατών. Η κα. Λαγκάρτ αν και γνωρίζει πως οι χώρες της ευρωζώνης θα βρεθούν στο τέλος της πανδημίας με μεγάλα χρέη είναι σίγουρη πως όλες θα καταφέρουν να τα ξεπληρώσουν. Σε αυτήν ακριβώς την δήλωση είναι που γεννάται το ερώτημα και το πρόβλημα ή το πρόβλημα και το ερώτημα. Πώς θα γίνει αυτό;

Ένας νέος γύρος λιτότητας και μνημονίων θα αποτελειώσει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά τον Ευρωπαϊκό νότο.


Στην περίπτωση της Γαλλία ενδεχομένως η ΕΕ να κινηθεί σε πιο χαλαρούς ρυθμούς αναλογιζόμενη την οικονομική και πολιτική συνεισφορά της στη Ευρωπαϊκό εγχείρημα. Τί θα γίνει όμως με τα μικρότερα κράτη, όπως η Κύπρος, η Ελλάδα, η Πορτογαλία αλλά και με μεγαλύτερα όπως η Ισπανία που βλέπουν τα χρέη τους να απογειώνονται ξανά;

Ένας νέος γύρος λιτότητας και μνημονίων θα αποτελειώσει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά τον Ευρωπαϊκό νότο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναζητήσει νέες λύσεις, καλύτερες λύσεις που θα θέτουν τους ευρωπαίους πολίτες ως προτεραιότητα στην (προσπάθεια) αντιμετώπισης της ίσως μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης.

Όσο για μας εδώ πέρα, είναι καιρός να εφαρμόσουμε μια εθνική στρατηγική, ασχέτως κομματικού χρωματισμού, που θα έχει επίκεντρο την χώρα και την ΕΕ και όχι τα συμφέροντα μιας μεμονωμένης μπουρζουαζίας. Μια επανάληψη της προηγούμενης δεκαετίες θα αποδεκατίσει την χώρα. Καλό θα είναι να το κατανοήσουν αυτό οι αρμόδιοι και να πάψουν να ασχολούνται με βίλες και τραπεζώματα.

More in Ευρωπαϊκη Ενωση
Comments