Όχι! Δεν θα φορτώσετε ΚΑΙ την τηλεόραση στην ατομική ευθύνη

Όχι! Δεν θα φορτώσετε ΚΑΙ την τηλεόραση στην ατομική ευθύνη

Σύνταγμα της Ελλάδος, άρθρο 15, παρ 2:
«Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους. Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του Κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας».

Η τηλεόραση ξεκίνησε για να γίνει ελεύθερη, αλλά κατέληξε ιδιωτική. Αυτό είναι η ρίζα του κακού. Διότι ως ιδιωτική, σύμφωνα με την φιλελεύθερη αντίληψη, μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη, ακόμα κι αν εκμεταλλεύεται δημόσιους πόρους, όπως είναι οι συχνότητες. Αυτά τα ακούγαμε και το 2016, όταν έγινε η προσπάθεια από τον ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά, να μπει μία τάξη στο χάος. Όταν η άποψη ότι πρέπει να υπάρχουν κανόνες στην λειτουργία των ιδιωτικών σταθμών, που να συμπεριλαμβάνουν και το πρόγραμμά τους, θεωρήθηκε εκείνη την περίοδο ως απόπειρα χειραγώγησης των Μέσων Ενημέρωσης.

Το Big Brother είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου, εκεί απλώς ακούστηκε μια (βαριά) κουβέντα παραπάνω. Στην πραγματικότητα κανείς δεν εξεπλάγη, αφού η “κουλτούρα” του Big Brother είναι διάχυτη παντού. Πέρυσι στο Next Top Model, οι κριτές έβαζαν τα κορίτσια να σκύβουν και να ανοίγουν το στόμα για να εξετάσουν τα δόντια τους. Ο Λιάγκας κανονικά δεν θα έπρεπε να ξαναβρεί δουλειά πουθενά στην τηλεόραση, ωστόσο ο ίδιος ετοιμάζεται πια για τη νέα χρονιά και η Γκαγκάκη έγινε αντιδήμαρχος από τον Μπακογιάννη. Ο Ντάνος έγινε σταρ και τον υποδέχτηκαν εκατοντάδες λαού στο λιμάνι της Σκιάθου. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός επιβραβεύεται.

Είτε μιλάμε για τηλεπαιχνίδια, είτε για τηλεοπτικές σειρές, είτε για την ενημέρωση, σε ΟΛΑ τα κανάλια, σε ΟΛΕΣ τις ζώνες, είναι αδύνατον να βρεις έστω και μία εκπομπή οποιασδήποτε μορφής, που να είναι ανεκτή και να μην προσβάλλει τον άνθρωπο. Ειδικά στον ενημερωτικό τομέα, ας μην στεκόμαστε μόνο σε όσα βλέπουμε καθημερινά από τον Οικονόμου, τον Αυτιά, και τους άλλους τηλεαστέρες. Ας μην μιλάμε για την μονομέρεια στην κάλυψη των γεγονότων ή την απροκάλυπτη συγκάλυψη. Για σκεφτείτε: Πότε είδαμε μια σοβαρή, εμπεριστατωμένη έρευνα για ένα κοινωνικό ζήτημα; Πότε είδαμε μια αποστολή στο εξωτερικό για την κάλυψη ενός μεγάλου γεγονότος; Πότε είδαμε μία συνέντευξη που έκανε αίσθηση; Πότε έκανε ένα τηλεοπτικό κανάλι ένα θέμα που σας καθήλωσε; Καλά δεν μιλάμε για πολιτισμό: μια συναυλία, μια εκπομπή για το βιβλίο, για το θέατρο για το σινεμά.

Οι τηλεοπτικές σειρές είναι στο ίδιο μοτίβο. Κάποτε είχαμε τις λατινοαμερικάνικες, σήμερα τις τουρκικές να κυριαρχούν στην απογευματινή ζώνη. Και το βράδυ φτηνές παραγωγές, γυρισμένες στην Κύπρο, με αφρόντιστα σενάρια, σουρεαλιστικούς διαλόγους και σκηνοθετικά σφάλματα που βγάζουν μάτι.

Οι ιδιωτικοί σταθμοί κέρδισαν το μπρα ντε φερ το 2016 επειδή οι εγχώριες ελίτ έτρεξαν ασμένως να τους υποστηρίξουν. Πλέον έχουν πλέον την βεβαιότητα πως τίποτα και κανείς δεν τους αγγίζει και στην χειρότερη θα πληρώσουν ένα πρόστιμο –αλλά θα έρθει ο Πέτσας να τους τα επιστρέψει με κάποια καινούργια καμπάνια. Ο νόμος Παππά που έβαζε κανόνες, δεν ίσχυσε ποτέ. Παραμένουν ανεξέλεγκτοι.

Όλα αυτά αποτελούν πρόβλημα, αλλά οι αντιδράσεις που παρακολουθούμε είναι μεγαλύτερο. Όχι γιατί δεν θα έπρεπε να αντιδράσουμε, αλλά γιατί δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να αντιδράσουμε. Διότι δεν γίνεται να το φορτώνουμε ΚΑΙ αυτό στην ατομική ευθύνη. Γιατί δεν είναι δουλειά μας να μπαίνουμε κάθε φορά στην διαδικασία να ζητάμε εμείς από την πολιτεία και τις ανεξάρτητες (χα!) αρχές να πάρουν θέση και να κάνουμε hastag. Είναι δουλειά της πολιτείας να διασφαλίζει ό,τι περιγράφει το άρθρο 15, παρ 2 του Συντάγματος.

More in ΚΑΝΑΛΙΑ
Comments
Όχι! Δεν θα φορτώσετε ΚΑΙ την τηλεόραση στην ατομική ευθύνη

Όχι! Δεν θα φορτώσετε ΚΑΙ την τηλεόραση στην ατομική ευθύνη

Σύνταγμα της Ελλάδος, άρθρο 15, παρ 2:
«Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους. Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του Κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας».

Η τηλεόραση ξεκίνησε για να γίνει ελεύθερη, αλλά κατέληξε ιδιωτική. Αυτό είναι η ρίζα του κακού. Διότι ως ιδιωτική, σύμφωνα με την φιλελεύθερη αντίληψη, μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη, ακόμα κι αν εκμεταλλεύεται δημόσιους πόρους, όπως είναι οι συχνότητες. Αυτά τα ακούγαμε και το 2016, όταν έγινε η προσπάθεια από τον ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά, να μπει μία τάξη στο χάος. Όταν η άποψη ότι πρέπει να υπάρχουν κανόνες στην λειτουργία των ιδιωτικών σταθμών, που να συμπεριλαμβάνουν και το πρόγραμμά τους, θεωρήθηκε εκείνη την περίοδο ως απόπειρα χειραγώγησης των Μέσων Ενημέρωσης.

Το Big Brother είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου, εκεί απλώς ακούστηκε μια (βαριά) κουβέντα παραπάνω. Στην πραγματικότητα κανείς δεν εξεπλάγη, αφού η “κουλτούρα” του Big Brother είναι διάχυτη παντού. Πέρυσι στο Next Top Model, οι κριτές έβαζαν τα κορίτσια να σκύβουν και να ανοίγουν το στόμα για να εξετάσουν τα δόντια τους. Ο Λιάγκας κανονικά δεν θα έπρεπε να ξαναβρεί δουλειά πουθενά στην τηλεόραση, ωστόσο ο ίδιος ετοιμάζεται πια για τη νέα χρονιά και η Γκαγκάκη έγινε αντιδήμαρχος από τον Μπακογιάννη. Ο Ντάνος έγινε σταρ και τον υποδέχτηκαν εκατοντάδες λαού στο λιμάνι της Σκιάθου. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός επιβραβεύεται.

Είτε μιλάμε για τηλεπαιχνίδια, είτε για τηλεοπτικές σειρές, είτε για την ενημέρωση, σε ΟΛΑ τα κανάλια, σε ΟΛΕΣ τις ζώνες, είναι αδύνατον να βρεις έστω και μία εκπομπή οποιασδήποτε μορφής, που να είναι ανεκτή και να μην προσβάλλει τον άνθρωπο. Ειδικά στον ενημερωτικό τομέα, ας μην στεκόμαστε μόνο σε όσα βλέπουμε καθημερινά από τον Οικονόμου, τον Αυτιά, και τους άλλους τηλεαστέρες. Ας μην μιλάμε για την μονομέρεια στην κάλυψη των γεγονότων ή την απροκάλυπτη συγκάλυψη. Για σκεφτείτε: Πότε είδαμε μια σοβαρή, εμπεριστατωμένη έρευνα για ένα κοινωνικό ζήτημα; Πότε είδαμε μια αποστολή στο εξωτερικό για την κάλυψη ενός μεγάλου γεγονότος; Πότε είδαμε μία συνέντευξη που έκανε αίσθηση; Πότε έκανε ένα τηλεοπτικό κανάλι ένα θέμα που σας καθήλωσε; Καλά δεν μιλάμε για πολιτισμό: μια συναυλία, μια εκπομπή για το βιβλίο, για το θέατρο για το σινεμά.

Οι τηλεοπτικές σειρές είναι στο ίδιο μοτίβο. Κάποτε είχαμε τις λατινοαμερικάνικες, σήμερα τις τουρκικές να κυριαρχούν στην απογευματινή ζώνη. Και το βράδυ φτηνές παραγωγές, γυρισμένες στην Κύπρο, με αφρόντιστα σενάρια, σουρεαλιστικούς διαλόγους και σκηνοθετικά σφάλματα που βγάζουν μάτι.

Οι ιδιωτικοί σταθμοί κέρδισαν το μπρα ντε φερ το 2016 επειδή οι εγχώριες ελίτ έτρεξαν ασμένως να τους υποστηρίξουν. Πλέον έχουν πλέον την βεβαιότητα πως τίποτα και κανείς δεν τους αγγίζει και στην χειρότερη θα πληρώσουν ένα πρόστιμο –αλλά θα έρθει ο Πέτσας να τους τα επιστρέψει με κάποια καινούργια καμπάνια. Ο νόμος Παππά που έβαζε κανόνες, δεν ίσχυσε ποτέ. Παραμένουν ανεξέλεγκτοι.

Όλα αυτά αποτελούν πρόβλημα, αλλά οι αντιδράσεις που παρακολουθούμε είναι μεγαλύτερο. Όχι γιατί δεν θα έπρεπε να αντιδράσουμε, αλλά γιατί δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να αντιδράσουμε. Διότι δεν γίνεται να το φορτώνουμε ΚΑΙ αυτό στην ατομική ευθύνη. Γιατί δεν είναι δουλειά μας να μπαίνουμε κάθε φορά στην διαδικασία να ζητάμε εμείς από την πολιτεία και τις ανεξάρτητες (χα!) αρχές να πάρουν θέση και να κάνουμε hastag. Είναι δουλειά της πολιτείας να διασφαλίζει ό,τι περιγράφει το άρθρο 15, παρ 2 του Συντάγματος.

More in ΚΑΝΑΛΙΑ
Comments