Ο μικροφασισμός της καθημερινότητας και η πολιτική νομιμοποίησή του

Ο μικροφασισμός της καθημερινότητας και η πολιτική νομιμοποίησή του

Ευτυχώς, οι εμβολιασμοί προχωρούν, αργά ή γρήγορα, και επιτελούν τον σκοπό της κατά το δυνατό καλύτερης θωράκισής μας απέναντι στα πανδημικά κύματα. Και μπροστά σ’ αυτό το αναφίβολα θετικό γεγονός δεν θα είχε πολλή σημασία να ασχοληθεί κανένας με τους ρυθμούς που εμβολιάζονται οι πολίτες, δεδομένων των πεπερασμένων δυνατοτήτων παραγωγής και τροφοδοσίας με εμβόλια.

Ωστόσο, εδώ και μήνες (από την αρχή δηλαδή που με οργανωμένο τρόπο το κράτος παρέχει στους πολίτες του το δικαίωμα πρόσβασης σε εμβόλια) διακινείται με ασύγγνωστη ελαφρότητα στον δημόσιο βίο μας η λεκτική της επίσης οργανωμένης από το κράτος απόπειρας εισαγωγής ανεπίτρεπτων για δημοκρατία διακρίσεων σε διάφορα πεδία, ανάμεσα στ' άλλα μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων.

Φυσικά πρέπει να τονιστεί εδώ ότι το πρόβλημα της εξατομικευμένης αλλά άκρως πολιτικής -άρα συλλογικών επιπτώσεων- λειτουργίας πολιτών που κουνάνε το δάχτυλο απολύτως αναρμοδίως προς όποιον διαφωνεί με τις δικές τους προσωπικές απόψεις, δεν είναι τωρινό, ούτε εκδηλώθηκε επ’ αφορμή της πανδημίας και των εμβολιασμών. Οι «δαχτυλόφρονες» και «δαχτυλοφόροι» συμπολίτες μας υπάρχουν εδώ και καιρό ανάμεσά μας και το φαινόμενο αυτής της συμπεριφοράς τους, είναι ολοκάθαρη εκδήλωση της (αργής αλλά υπαρκτής) τάσης εκμηδενισμού ανάμεσά μας, κάθε αντιλαμβανόμενης υποχρέωσης ανοχής μας ως πολίτες απέναντι στη διαφορετικότητα. Δηλαδή είναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας που ρέπει προς τον εξοβελισμένο από την ίδια τη φύση μικρονοϊσμό της ομοιομορφίας, ως δήθεν κοινωνικού επιτεύγματος δήθεν αναπτυγμένων κοινωνιών του 21ου αιώνα. Ενώ, αντίθετα, στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από επιβεβαίωση επιστροφής μας, προς τους ολοκληρωτισμούς που αιματοκύλισαν τον πλανήτη, υπό τα απεχθή ιδεολογικά σχήματα του φασισμού και του ναζισμού, που όμως επανεμφανίστηκαν την τελευταία 20ετία.

Το πρόβλημα θα ήταν απλά ζήτημα κοινωνικής επιμόρφωσης ακκιζομένων ως δήθεν εγγράμματων και έξυπνων συμπολιτών μας, που μέσα μια από ολοκάθαρα μικροαστική αντίληψη περί της εξουσίας και του τρόπου ενάσκησής της στον μικρόκοσμό τους, αυτοαναγορεύονται σε αμείλικτους τιμητές των πάντων, κραδαίνοντας ανοήτως το μόνο όπλο που στην πραγματικότητα διαθέτουν: το δάχτυλό τους! Όταν, όμως, αυτή η στάση και η συμπεριφορά καθαγιάζεται και εν κατακλείδι υιοθετείται και από το οργανωμένο κράτος, δηλαδή γίνεται «Πολιτική», τότε το πράγμα σοβαρεύει. Και σοβαρεύει, διότι σε εξατομικευμένο επίπεδο μεν ο καθένας από μας δύναται να αποκρούει με ευκολία τη «δαχτυλοκρατία των συνταγματαρχών» της καθημερινότητάς μας, σε επίπεδο αποφάσεων του οργανωμένου κράτους δε οι επιλογές αφορούν οριζοντίως σ’ όλους μας. Κι αυτό δεν είναι ανεκτό!

Έτσι, αν και οι αναφορές των «εγγράμματων» και «έξυπνων» συμπολιτών μας που προανέφερα απέναντι σε συμπολίτες τους που δεν έχουν εμβολιαστεί, είτε εξ επιλογής είτε λόγω έλλειψης διαθεσιμότητας εμβολίων, υπάρχουν εδώ και καιρό, το οργανωμένο κράτος στην Ελλάδα μόνο τελευταία έχει εισβάλλει σε τέτοιες συμπεριφορές και επιλογές μικροφασισμού στην καθημερινότητά μας. Και δυστυχώς το οργανωμένο κράτος το κάνει, υπό τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και υπό τη συγκεκριμένη ηγεσία της, με αφορμή τους εμβολιασμούς και το σχετικό πιστοποιητικό.

Δηλαδή, ειδικά στο ζήτημα της πανδημίας όπου θα έπρεπε να κυριαρχεί ως απόλυτη επιλογή της πολιτικής τάξης η κατά το δυνατόν πλήρης ισοτιμία προσβάσεων στις διαθέσιμες άμυνες κατά του κορονοϊού και η ισοτιμία αυτή -ιδίως ως την πλήρη πραγμάτωσή της- να έχει κατανοηθεί ως το βασικό όπλο μας εναντίον του, επιλέγεται αντ’ αυτού πολιτικά να μας κουνάει πλέον το δάχτυλο η κυβέρνηση, και όχι ένας εκ των κατά τεκμήριο ανόητων συμπολιτών μας εκ των «συνταγματαρχών» της διπλανής πόρτας, υπό τον γελοίο ρόλο του ένστολου (εδώ αντί για «στολή» διάβαζε «δάχτυλο») επιτηρητή της καθημερινότητάς μας.

Φυσικά, το άτοπο της εισαγωγής διακρίσεων εκεί όπου δεν υπάρχει για αντικειμενικούς λόγους ισοτιμία ευκαιριών θωράκισης όλων των πολιτών κατά του κορονοϊού, θα έπρεπε να ήταν αυτονόητα σαφές για λόγους δημοκρατικών αρχών. Όμως, το κακό είχε ξεκινήσει εδώ και καιρό, με σαφείς κατηγορίες διά στόματος υπουργών και κρατικά επιδοτούμενων καναλιών ότι δήθεν ευθύνονται οι πολίτες για την εξάπλωση της πανδημίας κατά κύματα. Κορυφαία στιγμή αυτής της πολιτικής συμπεριφοράς ο δημόσιος ξυλοδαρμός πολίτη από μπάτσο (ως εκπρόσωπο της κρατικής προσπάθειας υγειονομικής θωράκισής μας εν προκειμένω) στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, περιστατικό που -ευτυχώς- μέσα στην ακρότητά του σηματοδότησε και το τέλος αυτής της μικροφασιστικής δυστοπίας.

Τώρα, όμως, το κακό επανέρχεται, γενικεύεται και κακοφορμεί, διότι αποκτά νομιμοποίηση από το στόμα του ίδιου του πρωθυπουργού της χώρας. Ναι, ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης που προ ημερών μιλώντας δημόσια απετόλμησε να προτρέψει δημόσια επιχειρηματίες της εστίασης να υποκαταστήσουν τον μπάτσο της πλατείας Νέας Σμύρνης, εγκαθιστώντας σύστημα εμβολιακού face control στα μαγαζιά τους!

Και την ίδια ώρα, ο ίδιος πρωθυπουργός θεωρεί πως έχει εξαντλήσει ως επικεφαλής κυβέρνησης το χρέος του σε συντεταγμένη πληροφόρηση των πολιτών για τον εμβολιασμό, ενώ ως οργανωμένη καμπάνια προς τους πολίτες επ’ αυτού διά των μέσων ενημέρωσης δεν έχει υπάρξει άλλη από ένα αραιά παιγμένο στα κανάλια σποτάκι όπου οι γλυκύτατοι Γιώργος Κωνσταντίνου και Μάρω Κοντού μας προτρέπουν να εμβολιαστούμε.

Η συνολική δαπάνη για καμπάνιες του κράτους σχετικά μ’ αυτό παραμένει σε μηδενικό σχεδόν επίπεδο και αντί τα περίπου 25 εκατ. ευρώ που μοιράστηκαν στα κανάλια και τα λοιπά μέσα ενημέρωσης να είχαν διατεθεί για τον σκοπό αυτό, μετετράπησαν σε λύτρα εξαγοράς πολιτικής στήριξης υπέρ της κυβέρνησης.

Για να γίνει πιο κατανοητή η έκταση του εγκλήματος να αποφεύγει εξ επιλογής το κράτος να ενημερώσει με συντεταγμένες καμπάνιες τους πολίτες για τον εμβολιασμό, και αντ’ αυτού να κάνει διακαναλική μικροπολιτική, ας προσεχτεί ότι η συνολική δαπάνη της φετεινής καμπάνιας του ΕΟΤ για τη διεθνή μιντιακή προβολή του ελληνικού τουρισμού είναι περίπου 6 εκατ. ευρώ, ενώ η δαπάνη της αντίστοιχης καμπάνιας του κράτους για τους εμβολιασμούς δεν ξεπερνά τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ! Ο συνδυασμός της αυθαίρετης χρηματοδότησης με 25 εκατ. ευρώ ευνοϊκά διακείμενων προς την κυβέρνηση μέσων ενημέρωσης, δήθεν ως αναγκαία καμπάνια υπέρ των εμβολιασμών, προφανώς αναρμοδίως, με την ταυτόχρονη αποφυγή άμεσης καμπάνιας του δημοσίου για το ίδιο θέμα, συγκροτεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση ποινικού ενδιαφέροντος, σχετικά με τις ευθύνες για τις συνέπειες της επιλογής της παρούσας κυβέρνησης να μην κάνει την αναγκαία και οφειλόμενη εκ μέρους της ενημέρωση για το ζήτημα.

Αντί της εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους στο ζήτημα αυτό, πρωθυπουργός και κυβερνών κόμμα διακινούν την ανεπίτρεπτη -ιδίως όσο παραμένει η έλλειψη διαθεσιμότητας εμβολίων για όσους θα το επιθυμούσαν- φρασεολογία των «προνομίων», τρομάρα τους!

Ακόμη χειρότερο: έχουν τόσο θράσος ώστε τολμούν να υπονοούν οριζόντιους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς! Δηλαδή, η πλήρης νομιμοποίηση από ένα κυβερνητικό νεύμα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο πρακτικών, ανάλογων με εκείνες της υποχρεωτικής θεραπείας με ορμόνες του δύστυχου Τούρινγκ, που εξωθήθηκε σε αυτοκτονία, επειδή έτσι επέβαλε η κρατούσα τότε επιστημονική και ηθική «κανονικότητα» ως τη μοίρα των ομοφυλοφύλων!

Και όντας η Ευρώπη η πρώτη στον δυτικό κόσμο περιφέρεια όπου επανεμφανίζονται μέσα στον 21ο αιώνα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με ό,τι συμβολισμούς και κινδύνους συνεπάγεται το γεγονός για τη δημοκρατία ως το «πολίτευμα του μέλλοντος», έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η Ελλάδα είναι στην πρωτοπορία αυτής της δυστοπίας. Με εγκλείστους σήμερα σ’ αυτά τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρόσφυγες και μετανάστες, και όχι εβραίους, όπως τότε. Και με επισημοποίηση πλέον από την παρουσα ελληνική κυβέρνηση του χαρακτήρα τους ως στρατόπεδα συγκέντρωσης «κοινωνικών αποβλήτων», όπως τότε, με την θεσμοθέτησή τους ως «κλειστά». Και με τις ανάλογες κυβερνητικές συμπεριφορές να επιχειρούν να εμφανίσουν ως προϊόν επιθυμίας της κοινής γνώμης την ακρότητα ...«στρατοπέδων συγκέντρωσης για ανεμβολίαστους»!  Μη συγκλονίζεστε: αυτή είναι η τάση που αναδύεται ως επιθυμία μεγάλου μέρους υποστηρικτών του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και αυτή την τάση (με μικροπολιτικά κίνητρα, όπως τό έκανε με τη συμμαχία του με τους Βουκεφάλες στην περίπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών) πριμοδοτεί και νομιμοποιεί πολιτικά ο πρωθυπουργός με τις δηλώσεις του, αντί να την καταδικάζει απερίφραστα, όπως οφείλει, θέσει και ευθύνη του.

Arbeit macht frei, σε χώρα που η βουλή της ψηφίζει το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, σε αντίθετη κατεύθυνση από όλες τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της ΕΕ.

Όμως, τα πράγματα με την προτροπή του Κυριάκου Μητσοτάκη προς τους επιχειρηματίες της εστίασης να μεταμφιεστούν σε «μπάτσους της ταβέρνας και του ρεστοράν», είναι ακραία στάση μικροφασιστικής νοοτροπίας και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε.

Για δύο λόγους:

- Διότι στις ίδιες επιχειρήσεις πριν μερικά χρόνια κανένας δεν διανοήθηκε -και ορθά-  να επιβάλλει πλήρη απαγόρευση εισόδου στους καπνίζοντες, όπως προτρέπεται "εκ της κυβερνήσεως" να γίνει σήμερα.

- Κυρίως, όμως, διότι αυτά τα ζητήματα είναι ανεύθυνο και τελικά επικίνδυνο να επαφίεται η ρύθμισή τους σε ιδιωτικά «γούστα». Κι αυτό μόνο ένας απολύτως ανόητος και ανεύθυνος (δηλαδή πολύ επικίνδυνος) πρωθυπουργός δεν το καταλαβαίνει! Είναι αδιανόητο ένας πρωθυπουργός να μην καταλαβαίνει ότι με την προτροπή του αυτή δημιουργείται εύφορο έδαφος για πιθανές συμπλοκές αύριο μεταξύ του σουβλατζή και του πελάτη (όχι του ανεμβολίαστου, εκείνου που θα αρνηθεί δικαιωματικά να υποστεί τον έλεγχο αναρμόδιου προσώπου, σχετικά με το εάν είναι εμβολιασμένος ή όχι)! Αν επιθυμεί και πράγματι πιστεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι αυτή η προτροπή είναι η δέουσα ρύθμιση, πρωθυπουργός είναι, ας το θεσμοθετήσει! Δεν το κάνει, όμως, στο πλαίσιο μιας κουτοπόνηρης πολιτικής αντίληψης, γνωρίζοντας ότι τέτοια ρύθμιση είναι τόσο εξόφθαλμα αντισυνταγματική, ως αντιβαίνουσα σε θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, που θα καταπέσει εν μία νυκτί.

Προτιμάει έτσι να φλερτάρει με το ενδεχόμενο συμπλοκών μεταξύ πολιτών, με όλες τις συνέπειες τούτου, όπως εξήγησα πιο πάνω. Και το κάνει με εγκληματική μικροπολιτική σκοπιμότητα, για να νομιμοποιήσει τη «φιλοσοφία των προνομίων», που πρεσβεύει ως πολιτική στάση -ιδεολογικά φορτισμένη- της παράταξης και των κοινών που εκπροσωπεί. Διακινδυνεύοντας να μετατρέψει γενικευμένα την εστίαση σε κάτι σαν «πόρτα» παραλιακού μπουζουκάδικου, με τους μπράβους της και με τα όλα της. Μια "Ελλάδα της νύχτας" -μέρα μεσημέρι.

Το κάνει ακόμη για να κολακέψει όλους αυτούς τους μικροφασίστες της διπλανής πόρτας, που εν τοις πράγμασι αποτελούν το επίλεκτο σώμα των «κενταύρων» του, εν έτει 2021.

Η εικόνα και η μαζικότητα των θετικών σχολίων από τύποις μορφωμένους και δημοκράτες πολίτες (ανάμεσα τους -δυστυχώς- και κάποιοι που κατά τα άλλα δηλώνουν «αριστεροί») ως αντίδραση σε όσα απαράδεκτα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σας εξέθεσα πιο πάνω, είναι ανατριχιαστική και αποτυπώνει το βάθος του προβλήματος και τις συνέπειες της συγκεκριμένης πρωθυπουργίας!

...(Και μην ξεχνάτε: Εμβολιαστείτε εξάπαντος υπό τις οδηγίες των γιατρών)...

More in πολιτική
Comments
Ο μικροφασισμός της καθημερινότητας και η πολιτική νομιμοποίησή του

Ο μικροφασισμός της καθημερινότητας και η πολιτική νομιμοποίησή του

Ευτυχώς, οι εμβολιασμοί προχωρούν, αργά ή γρήγορα, και επιτελούν τον σκοπό της κατά το δυνατό καλύτερης θωράκισής μας απέναντι στα πανδημικά κύματα. Και μπροστά σ’ αυτό το αναφίβολα θετικό γεγονός δεν θα είχε πολλή σημασία να ασχοληθεί κανένας με τους ρυθμούς που εμβολιάζονται οι πολίτες, δεδομένων των πεπερασμένων δυνατοτήτων παραγωγής και τροφοδοσίας με εμβόλια.

Ωστόσο, εδώ και μήνες (από την αρχή δηλαδή που με οργανωμένο τρόπο το κράτος παρέχει στους πολίτες του το δικαίωμα πρόσβασης σε εμβόλια) διακινείται με ασύγγνωστη ελαφρότητα στον δημόσιο βίο μας η λεκτική της επίσης οργανωμένης από το κράτος απόπειρας εισαγωγής ανεπίτρεπτων για δημοκρατία διακρίσεων σε διάφορα πεδία, ανάμεσα στ' άλλα μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων.

Φυσικά πρέπει να τονιστεί εδώ ότι το πρόβλημα της εξατομικευμένης αλλά άκρως πολιτικής -άρα συλλογικών επιπτώσεων- λειτουργίας πολιτών που κουνάνε το δάχτυλο απολύτως αναρμοδίως προς όποιον διαφωνεί με τις δικές τους προσωπικές απόψεις, δεν είναι τωρινό, ούτε εκδηλώθηκε επ’ αφορμή της πανδημίας και των εμβολιασμών. Οι «δαχτυλόφρονες» και «δαχτυλοφόροι» συμπολίτες μας υπάρχουν εδώ και καιρό ανάμεσά μας και το φαινόμενο αυτής της συμπεριφοράς τους, είναι ολοκάθαρη εκδήλωση της (αργής αλλά υπαρκτής) τάσης εκμηδενισμού ανάμεσά μας, κάθε αντιλαμβανόμενης υποχρέωσης ανοχής μας ως πολίτες απέναντι στη διαφορετικότητα. Δηλαδή είναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας που ρέπει προς τον εξοβελισμένο από την ίδια τη φύση μικρονοϊσμό της ομοιομορφίας, ως δήθεν κοινωνικού επιτεύγματος δήθεν αναπτυγμένων κοινωνιών του 21ου αιώνα. Ενώ, αντίθετα, στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από επιβεβαίωση επιστροφής μας, προς τους ολοκληρωτισμούς που αιματοκύλισαν τον πλανήτη, υπό τα απεχθή ιδεολογικά σχήματα του φασισμού και του ναζισμού, που όμως επανεμφανίστηκαν την τελευταία 20ετία.

Το πρόβλημα θα ήταν απλά ζήτημα κοινωνικής επιμόρφωσης ακκιζομένων ως δήθεν εγγράμματων και έξυπνων συμπολιτών μας, που μέσα μια από ολοκάθαρα μικροαστική αντίληψη περί της εξουσίας και του τρόπου ενάσκησής της στον μικρόκοσμό τους, αυτοαναγορεύονται σε αμείλικτους τιμητές των πάντων, κραδαίνοντας ανοήτως το μόνο όπλο που στην πραγματικότητα διαθέτουν: το δάχτυλό τους! Όταν, όμως, αυτή η στάση και η συμπεριφορά καθαγιάζεται και εν κατακλείδι υιοθετείται και από το οργανωμένο κράτος, δηλαδή γίνεται «Πολιτική», τότε το πράγμα σοβαρεύει. Και σοβαρεύει, διότι σε εξατομικευμένο επίπεδο μεν ο καθένας από μας δύναται να αποκρούει με ευκολία τη «δαχτυλοκρατία των συνταγματαρχών» της καθημερινότητάς μας, σε επίπεδο αποφάσεων του οργανωμένου κράτους δε οι επιλογές αφορούν οριζοντίως σ’ όλους μας. Κι αυτό δεν είναι ανεκτό!

Έτσι, αν και οι αναφορές των «εγγράμματων» και «έξυπνων» συμπολιτών μας που προανέφερα απέναντι σε συμπολίτες τους που δεν έχουν εμβολιαστεί, είτε εξ επιλογής είτε λόγω έλλειψης διαθεσιμότητας εμβολίων, υπάρχουν εδώ και καιρό, το οργανωμένο κράτος στην Ελλάδα μόνο τελευταία έχει εισβάλλει σε τέτοιες συμπεριφορές και επιλογές μικροφασισμού στην καθημερινότητά μας. Και δυστυχώς το οργανωμένο κράτος το κάνει, υπό τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και υπό τη συγκεκριμένη ηγεσία της, με αφορμή τους εμβολιασμούς και το σχετικό πιστοποιητικό.

Δηλαδή, ειδικά στο ζήτημα της πανδημίας όπου θα έπρεπε να κυριαρχεί ως απόλυτη επιλογή της πολιτικής τάξης η κατά το δυνατόν πλήρης ισοτιμία προσβάσεων στις διαθέσιμες άμυνες κατά του κορονοϊού και η ισοτιμία αυτή -ιδίως ως την πλήρη πραγμάτωσή της- να έχει κατανοηθεί ως το βασικό όπλο μας εναντίον του, επιλέγεται αντ’ αυτού πολιτικά να μας κουνάει πλέον το δάχτυλο η κυβέρνηση, και όχι ένας εκ των κατά τεκμήριο ανόητων συμπολιτών μας εκ των «συνταγματαρχών» της διπλανής πόρτας, υπό τον γελοίο ρόλο του ένστολου (εδώ αντί για «στολή» διάβαζε «δάχτυλο») επιτηρητή της καθημερινότητάς μας.

Φυσικά, το άτοπο της εισαγωγής διακρίσεων εκεί όπου δεν υπάρχει για αντικειμενικούς λόγους ισοτιμία ευκαιριών θωράκισης όλων των πολιτών κατά του κορονοϊού, θα έπρεπε να ήταν αυτονόητα σαφές για λόγους δημοκρατικών αρχών. Όμως, το κακό είχε ξεκινήσει εδώ και καιρό, με σαφείς κατηγορίες διά στόματος υπουργών και κρατικά επιδοτούμενων καναλιών ότι δήθεν ευθύνονται οι πολίτες για την εξάπλωση της πανδημίας κατά κύματα. Κορυφαία στιγμή αυτής της πολιτικής συμπεριφοράς ο δημόσιος ξυλοδαρμός πολίτη από μπάτσο (ως εκπρόσωπο της κρατικής προσπάθειας υγειονομικής θωράκισής μας εν προκειμένω) στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, περιστατικό που -ευτυχώς- μέσα στην ακρότητά του σηματοδότησε και το τέλος αυτής της μικροφασιστικής δυστοπίας.

Τώρα, όμως, το κακό επανέρχεται, γενικεύεται και κακοφορμεί, διότι αποκτά νομιμοποίηση από το στόμα του ίδιου του πρωθυπουργού της χώρας. Ναι, ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης που προ ημερών μιλώντας δημόσια απετόλμησε να προτρέψει δημόσια επιχειρηματίες της εστίασης να υποκαταστήσουν τον μπάτσο της πλατείας Νέας Σμύρνης, εγκαθιστώντας σύστημα εμβολιακού face control στα μαγαζιά τους!

Και την ίδια ώρα, ο ίδιος πρωθυπουργός θεωρεί πως έχει εξαντλήσει ως επικεφαλής κυβέρνησης το χρέος του σε συντεταγμένη πληροφόρηση των πολιτών για τον εμβολιασμό, ενώ ως οργανωμένη καμπάνια προς τους πολίτες επ’ αυτού διά των μέσων ενημέρωσης δεν έχει υπάρξει άλλη από ένα αραιά παιγμένο στα κανάλια σποτάκι όπου οι γλυκύτατοι Γιώργος Κωνσταντίνου και Μάρω Κοντού μας προτρέπουν να εμβολιαστούμε.

Η συνολική δαπάνη για καμπάνιες του κράτους σχετικά μ’ αυτό παραμένει σε μηδενικό σχεδόν επίπεδο και αντί τα περίπου 25 εκατ. ευρώ που μοιράστηκαν στα κανάλια και τα λοιπά μέσα ενημέρωσης να είχαν διατεθεί για τον σκοπό αυτό, μετετράπησαν σε λύτρα εξαγοράς πολιτικής στήριξης υπέρ της κυβέρνησης.

Για να γίνει πιο κατανοητή η έκταση του εγκλήματος να αποφεύγει εξ επιλογής το κράτος να ενημερώσει με συντεταγμένες καμπάνιες τους πολίτες για τον εμβολιασμό, και αντ’ αυτού να κάνει διακαναλική μικροπολιτική, ας προσεχτεί ότι η συνολική δαπάνη της φετεινής καμπάνιας του ΕΟΤ για τη διεθνή μιντιακή προβολή του ελληνικού τουρισμού είναι περίπου 6 εκατ. ευρώ, ενώ η δαπάνη της αντίστοιχης καμπάνιας του κράτους για τους εμβολιασμούς δεν ξεπερνά τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ! Ο συνδυασμός της αυθαίρετης χρηματοδότησης με 25 εκατ. ευρώ ευνοϊκά διακείμενων προς την κυβέρνηση μέσων ενημέρωσης, δήθεν ως αναγκαία καμπάνια υπέρ των εμβολιασμών, προφανώς αναρμοδίως, με την ταυτόχρονη αποφυγή άμεσης καμπάνιας του δημοσίου για το ίδιο θέμα, συγκροτεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση ποινικού ενδιαφέροντος, σχετικά με τις ευθύνες για τις συνέπειες της επιλογής της παρούσας κυβέρνησης να μην κάνει την αναγκαία και οφειλόμενη εκ μέρους της ενημέρωση για το ζήτημα.

Αντί της εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους στο ζήτημα αυτό, πρωθυπουργός και κυβερνών κόμμα διακινούν την ανεπίτρεπτη -ιδίως όσο παραμένει η έλλειψη διαθεσιμότητας εμβολίων για όσους θα το επιθυμούσαν- φρασεολογία των «προνομίων», τρομάρα τους!

Ακόμη χειρότερο: έχουν τόσο θράσος ώστε τολμούν να υπονοούν οριζόντιους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς! Δηλαδή, η πλήρης νομιμοποίηση από ένα κυβερνητικό νεύμα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο πρακτικών, ανάλογων με εκείνες της υποχρεωτικής θεραπείας με ορμόνες του δύστυχου Τούρινγκ, που εξωθήθηκε σε αυτοκτονία, επειδή έτσι επέβαλε η κρατούσα τότε επιστημονική και ηθική «κανονικότητα» ως τη μοίρα των ομοφυλοφύλων!

Και όντας η Ευρώπη η πρώτη στον δυτικό κόσμο περιφέρεια όπου επανεμφανίζονται μέσα στον 21ο αιώνα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με ό,τι συμβολισμούς και κινδύνους συνεπάγεται το γεγονός για τη δημοκρατία ως το «πολίτευμα του μέλλοντος», έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η Ελλάδα είναι στην πρωτοπορία αυτής της δυστοπίας. Με εγκλείστους σήμερα σ’ αυτά τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρόσφυγες και μετανάστες, και όχι εβραίους, όπως τότε. Και με επισημοποίηση πλέον από την παρουσα ελληνική κυβέρνηση του χαρακτήρα τους ως στρατόπεδα συγκέντρωσης «κοινωνικών αποβλήτων», όπως τότε, με την θεσμοθέτησή τους ως «κλειστά». Και με τις ανάλογες κυβερνητικές συμπεριφορές να επιχειρούν να εμφανίσουν ως προϊόν επιθυμίας της κοινής γνώμης την ακρότητα ...«στρατοπέδων συγκέντρωσης για ανεμβολίαστους»!  Μη συγκλονίζεστε: αυτή είναι η τάση που αναδύεται ως επιθυμία μεγάλου μέρους υποστηρικτών του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και αυτή την τάση (με μικροπολιτικά κίνητρα, όπως τό έκανε με τη συμμαχία του με τους Βουκεφάλες στην περίπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών) πριμοδοτεί και νομιμοποιεί πολιτικά ο πρωθυπουργός με τις δηλώσεις του, αντί να την καταδικάζει απερίφραστα, όπως οφείλει, θέσει και ευθύνη του.

Arbeit macht frei, σε χώρα που η βουλή της ψηφίζει το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, σε αντίθετη κατεύθυνση από όλες τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της ΕΕ.

Όμως, τα πράγματα με την προτροπή του Κυριάκου Μητσοτάκη προς τους επιχειρηματίες της εστίασης να μεταμφιεστούν σε «μπάτσους της ταβέρνας και του ρεστοράν», είναι ακραία στάση μικροφασιστικής νοοτροπίας και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε.

Για δύο λόγους:

- Διότι στις ίδιες επιχειρήσεις πριν μερικά χρόνια κανένας δεν διανοήθηκε -και ορθά-  να επιβάλλει πλήρη απαγόρευση εισόδου στους καπνίζοντες, όπως προτρέπεται "εκ της κυβερνήσεως" να γίνει σήμερα.

- Κυρίως, όμως, διότι αυτά τα ζητήματα είναι ανεύθυνο και τελικά επικίνδυνο να επαφίεται η ρύθμισή τους σε ιδιωτικά «γούστα». Κι αυτό μόνο ένας απολύτως ανόητος και ανεύθυνος (δηλαδή πολύ επικίνδυνος) πρωθυπουργός δεν το καταλαβαίνει! Είναι αδιανόητο ένας πρωθυπουργός να μην καταλαβαίνει ότι με την προτροπή του αυτή δημιουργείται εύφορο έδαφος για πιθανές συμπλοκές αύριο μεταξύ του σουβλατζή και του πελάτη (όχι του ανεμβολίαστου, εκείνου που θα αρνηθεί δικαιωματικά να υποστεί τον έλεγχο αναρμόδιου προσώπου, σχετικά με το εάν είναι εμβολιασμένος ή όχι)! Αν επιθυμεί και πράγματι πιστεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι αυτή η προτροπή είναι η δέουσα ρύθμιση, πρωθυπουργός είναι, ας το θεσμοθετήσει! Δεν το κάνει, όμως, στο πλαίσιο μιας κουτοπόνηρης πολιτικής αντίληψης, γνωρίζοντας ότι τέτοια ρύθμιση είναι τόσο εξόφθαλμα αντισυνταγματική, ως αντιβαίνουσα σε θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, που θα καταπέσει εν μία νυκτί.

Προτιμάει έτσι να φλερτάρει με το ενδεχόμενο συμπλοκών μεταξύ πολιτών, με όλες τις συνέπειες τούτου, όπως εξήγησα πιο πάνω. Και το κάνει με εγκληματική μικροπολιτική σκοπιμότητα, για να νομιμοποιήσει τη «φιλοσοφία των προνομίων», που πρεσβεύει ως πολιτική στάση -ιδεολογικά φορτισμένη- της παράταξης και των κοινών που εκπροσωπεί. Διακινδυνεύοντας να μετατρέψει γενικευμένα την εστίαση σε κάτι σαν «πόρτα» παραλιακού μπουζουκάδικου, με τους μπράβους της και με τα όλα της. Μια "Ελλάδα της νύχτας" -μέρα μεσημέρι.

Το κάνει ακόμη για να κολακέψει όλους αυτούς τους μικροφασίστες της διπλανής πόρτας, που εν τοις πράγμασι αποτελούν το επίλεκτο σώμα των «κενταύρων» του, εν έτει 2021.

Η εικόνα και η μαζικότητα των θετικών σχολίων από τύποις μορφωμένους και δημοκράτες πολίτες (ανάμεσα τους -δυστυχώς- και κάποιοι που κατά τα άλλα δηλώνουν «αριστεροί») ως αντίδραση σε όσα απαράδεκτα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σας εξέθεσα πιο πάνω, είναι ανατριχιαστική και αποτυπώνει το βάθος του προβλήματος και τις συνέπειες της συγκεκριμένης πρωθυπουργίας!

...(Και μην ξεχνάτε: Εμβολιαστείτε εξάπαντος υπό τις οδηγίες των γιατρών)...

More in πολιτική
Comments