Κουρελόχαρτο τα ατομικά δικαιώματα με τον κορονοϊό

Κουρελόχαρτο τα ατομικά δικαιώματα με τον κορονοϊό

Δέκα εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως από καρκίνο, αλλά δεν υποχρεώνει το κράτος κανέναν να κάνει προληπτικές εξετάσεις σεβόμενο τα ατομικά δικαιώματα. Σε μια αληθινή Δημοκρατία δεν μπορείς να υποχρεώσεις κάποιον να μπει σε έναν αξονικό τομογράφο με το ζόρι καθώς το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης (απόρροια του αρ. 5 Σ που κατοχυρώνει την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας) υπερισχύει ακόμη και όταν το διακύβευμα είναι ανθρώπινες ζωές και επιβάρυνση των συστημάτων υγείας.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει κρίνει ότι ο ασθενής έχει δικαίωμα να αρνηθεί ιατρική επέμβαση ακόμη και αν αυτή κρίνεται αναγκαία για την ζωή του, σεβόμενο το δικαίωμα ιδιωτικής ζωής και φυσικής ακεραιότητας. Επιπρόσθετα, χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως λόγω έλλειψης δωρεών οργάνων αλλά τα κράτη σέβονται τα ατομικά δικαιώματα ακόμη και όταν κάποιος έχει αποβιώσει. Το δικαίωμα κάποιων να ζήσουν δεν υπερκερνά το δικαίωμα του νεκρού και των συγγενών του στην αυτοδιάθεση του σώματός του.

Εν κατακλείδι λοιπόν, το ερώτημα είναι το εξής: Τι άλλαξε με αυτόν τον ιό πια, και έχουν γίνει τα ατομικά δικαιώματα κουρελόχαρτο; Πώς ξαφνικά υποχρεώνουν τα κράτη τους πολίτες σε πράξεις που τόσο καιρό ανήκαν στο σκληρό πυρήνα των ατομικών δικαιωμάτων και το κράτος δεν μπορούσε να τα αγγίξει; Πως υποχρεώνεται κόσμος να κλείνει τις επιχειρήσεις του, να μην κυκλοφορεί έξω ελεύθερα, να μην μετακινείται από την πόλη του, να μην αθλείται ελεύθερα, να φοράει μάσκες ακόμη και σε εξωτερικούς χώρους, να μην μπορεί να κάνει την προγραμματισμένη χειρουργική του επέμβαση κ.ο.κ.;

Αλλά υπάρχουν και άλλα ζητήματα για τα οποία πρέπει να αναρωτηθεί ένας σκεπτόμενος πολίτης που βλέπει το ζήτημα του κορονοϊού, χωρίς τον πανικό των ΜΜΕ, με μία ευρύτερη προοπτική και σε βάθος χρόνου: Για να κυκλοφορήσει ένα εμβόλιο ή φάρμακο πρέπει να ελεγχθούν ενδελεχώς οι παρενέργειές του και πολύ συχνά η όλη διαδικασία πάνω από δέκα έτη. Εκεί, το κατεπείγον της ασθένειας δεν υπερκερνά την ασφάλεια του φαρμάκου. Στην πανδημία όμως του κορονοϊού, το φάρμακο που χορηγείται παγκοσμίως, τα σκληρά λοκντάουν, δεν γνωρίζει κανείς τι συνέπειες μπορεί να έχουν. Δεν έχει γίνει καμία μελέτη για τις επιπτώσεις του «φαρμάκου» αλλά αντιθέτως ακούμε συνεχώς για τις επιπτώσεις του ιού επιμένοντας πάντα στο worst case scenario (η ιατρική, όπως λένε οι ειδικοί, πρέπει να ακολουθεί πάντα ένα τετοιο σενάριο). Στις επιπτώσεις όμως των λοκνταουν γιατί αγνοούμε το worst case scenario; Μελέτησε ποτέ κανείς πόσους θανάτους θα φέρει η οικονομική κρίση που έρχεται μεγαλύτερη από ποτέ; Μελέτησε ποτέ κανείς τι αποτύπωμα θα αφήσει στην ψυχολογία των πολιτών αυτός ο πανικός από όλες τις πλευρές, κράτη και ΜΜΕ; Σκέφτηκε κανείς ότι το άγχος είναι το σημαντικότερο υπόστρωμα όλων σχεδόν των ασθενειών, από τον καρκίνο μέχρι τον απλό πονοκέφαλο; Έχει αναρωτηθεί κανείς γιατί μειώθηκαν οι εισαγωγές για διάφορα καρδιακά νοσήματα σε τεράστιο ποσοστό σε όλον τον κόσμο; Μήπως ο κόσμος φοβάται πια να προσεγγίσει τα νοσοκομεία και πεθαίνει στο σπίτι από άλλες ασθένειες πλην κορονοϊού; Ασχολείται κανείς εδώ και 6 μήνες με προληπτικές εξετάσεις; Γιατί οι Ισπανόφωνοι πληθυσμοί της Αμερικής σημείωσαν δυσανάλογα μεγάλη αύξηση των θανάτων σε σχέση με τους λευκούς; Μήπως επειδή τα λόκνταουν σκοτώνουν τους φτωχούς πολύ περισσότερο από ότι ο ιός; Μπορεί και όλα τα παραπάνω να είναι υπερβολικά. Τα ερεύνησε όμως κανείς με επιστημονικές μεθόδους ώστε να ξέρουμε με σιγουριά ότι είναι υπερβολικά; Πώς μας βάζουν σε μία τέτοια τεράστια δοκιμασία χωρίς πρώτα να γνωρίζουν τις επιπτώσεις; Με λίγα λόγια, στην τωρινή πανδημία γιατί η ασφάλεια του φαρμάκου δεν προτάσσεται έναντι του κατεπείγοντος της ασθένειας; Μήπως δεν ξέρουν οι ηγέτες μας ότι η οικονομική κρίση φέρνει εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως; Και στο κάτω κάτω κύριοι που μας κυβερνάτε, αν θέλετε να σώσετε ζωές γιατί π.χ. δεν απαγορεύετε το τσιγάρο που προκαλεί 7 (!) εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο; Μόνο οι θάνατοι από κορωνοϊό μετράνε;

Οι περισσότεροι θα προχωρήσουν σε επόμενη ερώτηση: Και τι να κάνουμε δηλαδή, να αφήσουμε τον κόσμο να πεθαίνει; Προφανώς και όποιος ρωτάει κάτι τέτοιο δεν εμβάθυνε, ούτε κατανόησε ακριβώς το νόημα όσων αναφέρω παραπάνω.

More in Κορονοϊός
Comments
Κουρελόχαρτο τα ατομικά δικαιώματα με τον κορονοϊό

Κουρελόχαρτο τα ατομικά δικαιώματα με τον κορονοϊό

Δέκα εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως από καρκίνο, αλλά δεν υποχρεώνει το κράτος κανέναν να κάνει προληπτικές εξετάσεις σεβόμενο τα ατομικά δικαιώματα. Σε μια αληθινή Δημοκρατία δεν μπορείς να υποχρεώσεις κάποιον να μπει σε έναν αξονικό τομογράφο με το ζόρι καθώς το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης (απόρροια του αρ. 5 Σ που κατοχυρώνει την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας) υπερισχύει ακόμη και όταν το διακύβευμα είναι ανθρώπινες ζωές και επιβάρυνση των συστημάτων υγείας.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει κρίνει ότι ο ασθενής έχει δικαίωμα να αρνηθεί ιατρική επέμβαση ακόμη και αν αυτή κρίνεται αναγκαία για την ζωή του, σεβόμενο το δικαίωμα ιδιωτικής ζωής και φυσικής ακεραιότητας. Επιπρόσθετα, χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως λόγω έλλειψης δωρεών οργάνων αλλά τα κράτη σέβονται τα ατομικά δικαιώματα ακόμη και όταν κάποιος έχει αποβιώσει. Το δικαίωμα κάποιων να ζήσουν δεν υπερκερνά το δικαίωμα του νεκρού και των συγγενών του στην αυτοδιάθεση του σώματός του.

Εν κατακλείδι λοιπόν, το ερώτημα είναι το εξής: Τι άλλαξε με αυτόν τον ιό πια, και έχουν γίνει τα ατομικά δικαιώματα κουρελόχαρτο; Πώς ξαφνικά υποχρεώνουν τα κράτη τους πολίτες σε πράξεις που τόσο καιρό ανήκαν στο σκληρό πυρήνα των ατομικών δικαιωμάτων και το κράτος δεν μπορούσε να τα αγγίξει; Πως υποχρεώνεται κόσμος να κλείνει τις επιχειρήσεις του, να μην κυκλοφορεί έξω ελεύθερα, να μην μετακινείται από την πόλη του, να μην αθλείται ελεύθερα, να φοράει μάσκες ακόμη και σε εξωτερικούς χώρους, να μην μπορεί να κάνει την προγραμματισμένη χειρουργική του επέμβαση κ.ο.κ.;

Αλλά υπάρχουν και άλλα ζητήματα για τα οποία πρέπει να αναρωτηθεί ένας σκεπτόμενος πολίτης που βλέπει το ζήτημα του κορονοϊού, χωρίς τον πανικό των ΜΜΕ, με μία ευρύτερη προοπτική και σε βάθος χρόνου: Για να κυκλοφορήσει ένα εμβόλιο ή φάρμακο πρέπει να ελεγχθούν ενδελεχώς οι παρενέργειές του και πολύ συχνά η όλη διαδικασία πάνω από δέκα έτη. Εκεί, το κατεπείγον της ασθένειας δεν υπερκερνά την ασφάλεια του φαρμάκου. Στην πανδημία όμως του κορονοϊού, το φάρμακο που χορηγείται παγκοσμίως, τα σκληρά λοκντάουν, δεν γνωρίζει κανείς τι συνέπειες μπορεί να έχουν. Δεν έχει γίνει καμία μελέτη για τις επιπτώσεις του «φαρμάκου» αλλά αντιθέτως ακούμε συνεχώς για τις επιπτώσεις του ιού επιμένοντας πάντα στο worst case scenario (η ιατρική, όπως λένε οι ειδικοί, πρέπει να ακολουθεί πάντα ένα τετοιο σενάριο). Στις επιπτώσεις όμως των λοκνταουν γιατί αγνοούμε το worst case scenario; Μελέτησε ποτέ κανείς πόσους θανάτους θα φέρει η οικονομική κρίση που έρχεται μεγαλύτερη από ποτέ; Μελέτησε ποτέ κανείς τι αποτύπωμα θα αφήσει στην ψυχολογία των πολιτών αυτός ο πανικός από όλες τις πλευρές, κράτη και ΜΜΕ; Σκέφτηκε κανείς ότι το άγχος είναι το σημαντικότερο υπόστρωμα όλων σχεδόν των ασθενειών, από τον καρκίνο μέχρι τον απλό πονοκέφαλο; Έχει αναρωτηθεί κανείς γιατί μειώθηκαν οι εισαγωγές για διάφορα καρδιακά νοσήματα σε τεράστιο ποσοστό σε όλον τον κόσμο; Μήπως ο κόσμος φοβάται πια να προσεγγίσει τα νοσοκομεία και πεθαίνει στο σπίτι από άλλες ασθένειες πλην κορονοϊού; Ασχολείται κανείς εδώ και 6 μήνες με προληπτικές εξετάσεις; Γιατί οι Ισπανόφωνοι πληθυσμοί της Αμερικής σημείωσαν δυσανάλογα μεγάλη αύξηση των θανάτων σε σχέση με τους λευκούς; Μήπως επειδή τα λόκνταουν σκοτώνουν τους φτωχούς πολύ περισσότερο από ότι ο ιός; Μπορεί και όλα τα παραπάνω να είναι υπερβολικά. Τα ερεύνησε όμως κανείς με επιστημονικές μεθόδους ώστε να ξέρουμε με σιγουριά ότι είναι υπερβολικά; Πώς μας βάζουν σε μία τέτοια τεράστια δοκιμασία χωρίς πρώτα να γνωρίζουν τις επιπτώσεις; Με λίγα λόγια, στην τωρινή πανδημία γιατί η ασφάλεια του φαρμάκου δεν προτάσσεται έναντι του κατεπείγοντος της ασθένειας; Μήπως δεν ξέρουν οι ηγέτες μας ότι η οικονομική κρίση φέρνει εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως; Και στο κάτω κάτω κύριοι που μας κυβερνάτε, αν θέλετε να σώσετε ζωές γιατί π.χ. δεν απαγορεύετε το τσιγάρο που προκαλεί 7 (!) εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο; Μόνο οι θάνατοι από κορωνοϊό μετράνε;

Οι περισσότεροι θα προχωρήσουν σε επόμενη ερώτηση: Και τι να κάνουμε δηλαδή, να αφήσουμε τον κόσμο να πεθαίνει; Προφανώς και όποιος ρωτάει κάτι τέτοιο δεν εμβάθυνε, ούτε κατανόησε ακριβώς το νόημα όσων αναφέρω παραπάνω.

More in Κορονοϊός
Comments