Νέα Δημοκρατία: Kυβέρνηση Νεοφιλελεύθερης Ακροδεξιάς

Νέα Δημοκρατία: Kυβέρνηση Νεοφιλελεύθερης Ακροδεξιάς

Όσα αποκαλύπτονται δειλά-δειλά από χτες, με αφορμή το σχέδιο Πισσαρίδη, επιβεβαιώνουν όσους διατυπώνουν την άποψη πως η διοίκηση της χώρας έχει αφεθεί στα χέρια μιας κυβέρνησης, που εμφορείται από μία ιδεολογική αντίληψη στην ταυτότητα της οποίας αναφέρεται φαρδιά πλατιά το ονοματεπώνυμο «Νεοφιλελεύθερη Ακροδεξιά».

Είναι γνωστό φυσικά πως η έννοια του φιλελευθερισμού –όταν συζητάμε στην πολιτική σφαίρα- περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά την έννοια της οικονομικής ελευθερίας και μόνο προσχηματικά της κοινωνικής. Αυτό σήμερα συμβαίνει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, όπου το κοινωνικό κράτος και οι ατομικές ελευθερίες διαρκώς υποχωρούν, ενώ οι... μεταρρυθμιστικές απορρυθμίσεις στην οικονομία επελαύνουν.

Αλλά ειδικά στην Ελλάδα δεν τηρούνται ούτε καν τα προσχήματα. Υπενθυμίζεται στον αναγνώστη πως η "φιλελεύθερη" Νέα Δημοκρατία, του φιλελεύθερου Κυριάκου Μητσοτάκη, ως αντιπολίτευση, δεν ψήφισε ούτε ένα από τα κοινωνικά φιλελεύθερα νομοσχέδια που ήρθαν στην Βουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. για τα ομόφυλα ζευγάρια), ενώ ταυτίστηκε με τις πιο ακραίες εθνικιστικές φωνές στο ζήτημα της Βόρειας Μακεδονίας. Καμία έκπληξη φυσικά, όταν ουδείς ενοχλήθηκε με την γραμμή Βορίδη «να υποστούν στρατηγική ήττα οι ιδέες της Αριστεράς, ως ελαττωματικές».

Γιατί, όμως, μιλάμε για Νεοφιλελεύθερη Ακροδεξιά κυβέρνηση;

Ξεκινώντας από τον τελευταίο χαρακτηρισμό μία σειρά από νομοσχέδια και δράσεις αυτούς τους 18 μήνες δείχνουν πως δεν απέχει σχεδόν καθόλου από συμπεριφορές που συναντάμε στα σύγχρονα ορμπανικά καθεστώτα.

Η δράση της αστυνομίας, όπως όλοι έχουμε δει, έχει σκληρύνει σε τέτοιο βαθμό που κανείς δεν θυμάται στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Και ενώ αυτό θα μπορούσε να είναι ανεκτό, αν μιλάγαμε για την καταπολέμηση του κοινού εγκλήματος, αυτό εξακολουθεί να «ζει και βασιλεύει» όπως αποδεικνύουν τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών μεταξύ των συμμοριών.

Αντίθετα η βιαιότητα της καταστολής στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά κατά μεταναστών (επιχειρήσεις εκκένωσης των καταλήψεων), διαδηλωτών, απεργών και απλών πολιτών. Η περίπτωση Ινδαρέ, ή οι αθλιότητες με το ξεβράκωμα πολιτών στην μέση του δρόμου, οι καταγγελίες αστυνομικής αυθαιρεσίας -που ούτε ο Αλιβιζάτος δεν μπόρεσε να καλύψει- είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Αλλά ταυτίζονται με την αντίληψη Χρυσοχοΐδη «να παταχθεί πρώτα το πολιτικό και μετά το ποινικό έγκλημα».

Το ίδιο αστυνομικό κράτος σε 18 μήνες πρόλαβε δύο φορές να βάλει στο στόχαστρο ακόμα και ανήλικα παιδιά, πρώτα κυνηγώντας τα στο σινεμά, όπου έβλεπαν το Τζόκερ, και πιο πρόσφατα με τις συλλήψεις παιδιών και την παραμονή τους για 72 ώρες στα κρατητήρια για συμμετοχή σε εκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Χτες, συνέλαβαν (αφού πρώτα τους καταδίωξαν) έξι πιτσιρικάδες που έπαιζαν μπάλα σε μια πλατεία.

Το ίδιο αστυνομικό κράτος απαγόρευσε τις συναθροίσεις επί τέσσερις ημέρες σε όλη την Ελλάδα για να μην γίνει η πορεία στο Πολυτεχνείο. Ακόμα κι αν δεχτεί κανείς ότι για λόγους υγειονομικής ασφάλειας ήταν επιβεβλημένο να μην γίνει η πορεία, η χρονική και γεωγραφική επέκταση του μέτρου δείχνει πως άλλος ήταν στην πραγματικότητα ο στόχος.

Και φυσικά δεν ξεχνάμε ότι ένα από τα πρώτα μέτρα που λήφθηκαν ήταν και ο περιορισμός των διαδηλώσεων, ένα νομοσχέδιο που –δυστυχώς, αλλά δεν προκαλεί καμιά έκπληξη- ψήφισε και το ΚΙΝΑΛ. Ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες, η βαθιά συντηρητική αντίληψη που διακατέχει την κυβέρνηση αναδείχτηκε και μέσα από το βίντεο που προβλήθηκε στην Βουλή για την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και ενώ η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτή την ακραία συντηρητική ταυτότητα σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά ζητήματα και τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες στα ζητήματα που άπτονται στην σφαίρα της οικονομίας εμφανίζει νεοφιλελεύθερη οπτική.

Ο νέος πτωχευτικός κώδικας θα ήταν αρκετός για να καταδείξει την αντίληψή της, αλλά σε αυτήν πρέπει να προσθέσουμε τις αλλαγές που επήλθαν στα εργασιακά δικαιώματα (κατάργηση υπερωριών, 12ωρο, αποψίλωση των αρμοδιοτήτων του ΣΕΠΕ και ξήλωμα του συνδικαλιστικού νόμου κ.λπ), την απουσία δαπανών για την υγεία (προτελευταία στην ΕΕ η Ελλάδα), τις αλλαγές στο ασφαλιστικό με την είσοδο των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και φυσικά τελευταία το σχέδιο Πισσαρίδη.

Ακροθιγώς το σχέδιο αυτό προβλέπει μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών (που θα επιφέρουν μειώσεις συντάξεων), ιδιωτικό πυλώνα ασφάλισης (δηλαδή οι συντάξεις θα μπουν στην ρουλέτα) και πάνω απ όλα ενιαία κλίμακα φορολόγησης π.χ. 10%, είτε βγάζεις 10 χιλιάδες είτε 100. Και σκεφτείτε σε ποιον θα λείψει περισσότερο αυτό το 10% του εισοδήματος.

Το σχέδιο προβλέπει ακόμα μείωση εισφορών υπερ υγείας (άρα και υπέρ ΕΟΠΥΥ) και κάντε την προβολή σε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας, σε μια ενδεχόμενη επόμενη επιδημία, ύστερα από… 50 χρόνια.

Συνολικά, το σχέδιο Πισσαρίδη μπορεί να περιγραφεί εμβληματικά με την φράση: «Η ανεργία απούσα, η ευελιξία ως εμμονή, η κατάρτιση ως πανάκεια, η αυτοαπασχόληση ως πρόβλημα», όπως την ανέδειξε το «Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς».

More in Πολιτική
Comments
Νέα Δημοκρατία: Kυβέρνηση Νεοφιλελεύθερης Ακροδεξιάς

Νέα Δημοκρατία: Kυβέρνηση Νεοφιλελεύθερης Ακροδεξιάς

Όσα αποκαλύπτονται δειλά-δειλά από χτες, με αφορμή το σχέδιο Πισσαρίδη, επιβεβαιώνουν όσους διατυπώνουν την άποψη πως η διοίκηση της χώρας έχει αφεθεί στα χέρια μιας κυβέρνησης, που εμφορείται από μία ιδεολογική αντίληψη στην ταυτότητα της οποίας αναφέρεται φαρδιά πλατιά το ονοματεπώνυμο «Νεοφιλελεύθερη Ακροδεξιά».

Είναι γνωστό φυσικά πως η έννοια του φιλελευθερισμού –όταν συζητάμε στην πολιτική σφαίρα- περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά την έννοια της οικονομικής ελευθερίας και μόνο προσχηματικά της κοινωνικής. Αυτό σήμερα συμβαίνει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, όπου το κοινωνικό κράτος και οι ατομικές ελευθερίες διαρκώς υποχωρούν, ενώ οι... μεταρρυθμιστικές απορρυθμίσεις στην οικονομία επελαύνουν.

Αλλά ειδικά στην Ελλάδα δεν τηρούνται ούτε καν τα προσχήματα. Υπενθυμίζεται στον αναγνώστη πως η "φιλελεύθερη" Νέα Δημοκρατία, του φιλελεύθερου Κυριάκου Μητσοτάκη, ως αντιπολίτευση, δεν ψήφισε ούτε ένα από τα κοινωνικά φιλελεύθερα νομοσχέδια που ήρθαν στην Βουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. για τα ομόφυλα ζευγάρια), ενώ ταυτίστηκε με τις πιο ακραίες εθνικιστικές φωνές στο ζήτημα της Βόρειας Μακεδονίας. Καμία έκπληξη φυσικά, όταν ουδείς ενοχλήθηκε με την γραμμή Βορίδη «να υποστούν στρατηγική ήττα οι ιδέες της Αριστεράς, ως ελαττωματικές».

Γιατί, όμως, μιλάμε για Νεοφιλελεύθερη Ακροδεξιά κυβέρνηση;

Ξεκινώντας από τον τελευταίο χαρακτηρισμό μία σειρά από νομοσχέδια και δράσεις αυτούς τους 18 μήνες δείχνουν πως δεν απέχει σχεδόν καθόλου από συμπεριφορές που συναντάμε στα σύγχρονα ορμπανικά καθεστώτα.

Η δράση της αστυνομίας, όπως όλοι έχουμε δει, έχει σκληρύνει σε τέτοιο βαθμό που κανείς δεν θυμάται στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Και ενώ αυτό θα μπορούσε να είναι ανεκτό, αν μιλάγαμε για την καταπολέμηση του κοινού εγκλήματος, αυτό εξακολουθεί να «ζει και βασιλεύει» όπως αποδεικνύουν τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών μεταξύ των συμμοριών.

Αντίθετα η βιαιότητα της καταστολής στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά κατά μεταναστών (επιχειρήσεις εκκένωσης των καταλήψεων), διαδηλωτών, απεργών και απλών πολιτών. Η περίπτωση Ινδαρέ, ή οι αθλιότητες με το ξεβράκωμα πολιτών στην μέση του δρόμου, οι καταγγελίες αστυνομικής αυθαιρεσίας -που ούτε ο Αλιβιζάτος δεν μπόρεσε να καλύψει- είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Αλλά ταυτίζονται με την αντίληψη Χρυσοχοΐδη «να παταχθεί πρώτα το πολιτικό και μετά το ποινικό έγκλημα».

Το ίδιο αστυνομικό κράτος σε 18 μήνες πρόλαβε δύο φορές να βάλει στο στόχαστρο ακόμα και ανήλικα παιδιά, πρώτα κυνηγώντας τα στο σινεμά, όπου έβλεπαν το Τζόκερ, και πιο πρόσφατα με τις συλλήψεις παιδιών και την παραμονή τους για 72 ώρες στα κρατητήρια για συμμετοχή σε εκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Χτες, συνέλαβαν (αφού πρώτα τους καταδίωξαν) έξι πιτσιρικάδες που έπαιζαν μπάλα σε μια πλατεία.

Το ίδιο αστυνομικό κράτος απαγόρευσε τις συναθροίσεις επί τέσσερις ημέρες σε όλη την Ελλάδα για να μην γίνει η πορεία στο Πολυτεχνείο. Ακόμα κι αν δεχτεί κανείς ότι για λόγους υγειονομικής ασφάλειας ήταν επιβεβλημένο να μην γίνει η πορεία, η χρονική και γεωγραφική επέκταση του μέτρου δείχνει πως άλλος ήταν στην πραγματικότητα ο στόχος.

Και φυσικά δεν ξεχνάμε ότι ένα από τα πρώτα μέτρα που λήφθηκαν ήταν και ο περιορισμός των διαδηλώσεων, ένα νομοσχέδιο που –δυστυχώς, αλλά δεν προκαλεί καμιά έκπληξη- ψήφισε και το ΚΙΝΑΛ. Ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες, η βαθιά συντηρητική αντίληψη που διακατέχει την κυβέρνηση αναδείχτηκε και μέσα από το βίντεο που προβλήθηκε στην Βουλή για την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και ενώ η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτή την ακραία συντηρητική ταυτότητα σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά ζητήματα και τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες στα ζητήματα που άπτονται στην σφαίρα της οικονομίας εμφανίζει νεοφιλελεύθερη οπτική.

Ο νέος πτωχευτικός κώδικας θα ήταν αρκετός για να καταδείξει την αντίληψή της, αλλά σε αυτήν πρέπει να προσθέσουμε τις αλλαγές που επήλθαν στα εργασιακά δικαιώματα (κατάργηση υπερωριών, 12ωρο, αποψίλωση των αρμοδιοτήτων του ΣΕΠΕ και ξήλωμα του συνδικαλιστικού νόμου κ.λπ), την απουσία δαπανών για την υγεία (προτελευταία στην ΕΕ η Ελλάδα), τις αλλαγές στο ασφαλιστικό με την είσοδο των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και φυσικά τελευταία το σχέδιο Πισσαρίδη.

Ακροθιγώς το σχέδιο αυτό προβλέπει μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών (που θα επιφέρουν μειώσεις συντάξεων), ιδιωτικό πυλώνα ασφάλισης (δηλαδή οι συντάξεις θα μπουν στην ρουλέτα) και πάνω απ όλα ενιαία κλίμακα φορολόγησης π.χ. 10%, είτε βγάζεις 10 χιλιάδες είτε 100. Και σκεφτείτε σε ποιον θα λείψει περισσότερο αυτό το 10% του εισοδήματος.

Το σχέδιο προβλέπει ακόμα μείωση εισφορών υπερ υγείας (άρα και υπέρ ΕΟΠΥΥ) και κάντε την προβολή σε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας, σε μια ενδεχόμενη επόμενη επιδημία, ύστερα από… 50 χρόνια.

Συνολικά, το σχέδιο Πισσαρίδη μπορεί να περιγραφεί εμβληματικά με την φράση: «Η ανεργία απούσα, η ευελιξία ως εμμονή, η κατάρτιση ως πανάκεια, η αυτοαπασχόληση ως πρόβλημα», όπως την ανέδειξε το «Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς».

More in Πολιτική
Comments