Μια σκιά που ήρθε για να μείνει

Μια σκιά που ήρθε για να μείνει

Και ξαφνικά γίνεται μια μικρή κίνηση στην παγκόσμια σκακιέρα. Μια κίνηση που πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις. Μια κίνηση που φέρνει στην επιφάνεια μια αθέατη, ξεχασμένη γωνία του πλανήτη. Ο λόγος, για το Αφγανιστάν και τις πρόσφατες εξελίξεις που όλοι μας πληροφορηθήκαμε.
Εδώ και πολλά χρόνια το Αφγανιστάν σπαράζει στον πόλεμο και τον εμφύλιο μαρασμό. Ένα ακόμη άλυτο πρόβλημα που άφησε πίσω του ο Ψυχρός Πόλεμος, αφού αν γυρίσουμε και κοιτάξουμε το κοντινό εχθές της ιστορίας αυτού του κράτους, θα δούμε πως οι δυο υπερδυνάμεις της εποχής εκείνης, αναμείχθηκαν στην εσωτερική πολιτική σκηνή αυτής της χώρας. Την κατέλαβαν, δημιούργησαν παραστρατιωτικές, εξτρεμιστικές ομάδες για την αντιμετώπιση του κίνδυνου επικράτησης ο ενός του άλλου και εντέλει εξέθρεψαν, χρηματοδότησαν, εξόπλισαν το τέρας που για πολλές δεκαετίες στοιχειώνει ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο αλλά και της ευρύτερης περιοχή της Μέσης Ανατολής, ενδεδυμένο με έναν ψευδοθρησκευτικό μανδύα, επικαλούμενο κάποιον γενικό και αόριστο, θείο νόμο.
Τίποτα ωστόσο δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν είναι αφημένο στην τύχη του. Είκοσι χρόνια μετά την κήρυξη του πολέμου κατά της τρομοκρατίας που η ιδία η Δύση χρηματοδότησε και χρησιμοποίησε ως μέσο καταπίεσης και καταδυνάστευσης στις χώρες της Μέσης Ανατολής, πλέον φαίνεται έτοιμη να κλείσει το κεφάλαιο αυτό. Πλέον μιλάμε με εντελώς διαφορετικούς όρους.

Η Δύση δεν απειλείται από κάποιον τρομοκράτη, τζιχαντιστή ή κάποιον ταλιμπάν που πρόκειται να εξαπλωθεί γεωγραφικά και να απειλήσει ενεργειακά κυρίως τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Οι ΗΠΑ αποσυρόμενες από την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, περιοχές οι οποίες δεν βρίσκονται στις άμεσες προτεραιότητες τους, φρόντισαν να μοιράσουν την πίτα και να αφήσουν πίσω τους αξιόπιστους συμμάχους με την λειτουργιά της περιφερειακής δύναμης όπως λόγου χάρη είναι η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Τουρκία, χώρες οι οποίες γνωρίζουν μια ταχύρυθμη και πολυεπίπεδη ανάπτυξη.
Το κέντρο βάρους πλέον του Δυτικού κόσμου μετατοπίζεται σε μια εντελώς διαφορετική βάση. Αντίπαλος της Δύσης δεν είναι η Ανατολή, δεν είναι ο Μουσουλμανισμός, δεν είναι το Τζιχάντ, ούτε ο Φονταμενταλισμός, ποτέ δεν ήταν άλλωστε. Ο κόσμος πλέον δεν σκοτώνεται για Θεούς, το έχει αποδείξει αυτό άλλωστε η εξέλιξη της ιστορίας. Ο άτρωτος αντίπαλος της Δύσης πλέον είναι ο γίγαντας Κίνα, στην όποια έχουν συγκεντρωθεί οι μεγαλύτερες πλουτοπαραγωγικές πηγές, όπως επίσης και ένα τεράστιο μέρος του συνολικού χρέους του δυτικού κόσμου. Σε αυτό το σημείο δεν θα έπρεπε να λησμονήσουμε  και την ισχυρή παρουσία της Ινδίας η οποία θα διαδραματίσει και εκείνη πρωταγωνιστικό ρόλο μελλοντικά. Αυτοί είναι οι δυο ισχυροί παίκτες που πλέον πληθυσμιακά, στρατιωτικά, οικονομικά ξεπερνούν την Δύση.

Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο άλλος μεγάλος γίγαντας φαίνεται αποδυναμωμένος και κουρασμένος, για αυτό και όπως βλέπουμε ανασυντάσσεται και προσπαθεί να μαζέψει το απαραίτητο κεφάλαιο για την μάχη στην οποία σιγά σιγά οδεύει όλος ο πλανήτης, εφόσον κάνεις δεν θα μείνει ανεπηρέαστος από αυτή την σύγκρουση.
Ο κόσμος λοιπόν αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς, οι ισορροπίες μεταβάλλονται και τα κενά που δημιουργούνται συμπληρώνονται.

Η Καμπούλ και το Αφγανιστάν ήταν δυστυχώς μόνο η αρχή. Πολλές ακόμη περιοχές θα ακολουθήσουν και θα επιστρέψουν σε ένα ψυχρό και μαύρο παρελθόν. Η Δύση απέτυχε οικτρά στην σταυροφορία για την υποτιθέμενη εξάπλωση της δημοκρατίας. Απεναντίας, καταφέρνει να παραδώσει έναν κόσμο ακραιφνώς χειρότερο και μελανότερο για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες.

Photo credits: Nick Paleologos / SOOC

More in Διεθνή
Comments
Μια σκιά που ήρθε για να μείνει

Μια σκιά που ήρθε για να μείνει

Και ξαφνικά γίνεται μια μικρή κίνηση στην παγκόσμια σκακιέρα. Μια κίνηση που πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις. Μια κίνηση που φέρνει στην επιφάνεια μια αθέατη, ξεχασμένη γωνία του πλανήτη. Ο λόγος, για το Αφγανιστάν και τις πρόσφατες εξελίξεις που όλοι μας πληροφορηθήκαμε.
Εδώ και πολλά χρόνια το Αφγανιστάν σπαράζει στον πόλεμο και τον εμφύλιο μαρασμό. Ένα ακόμη άλυτο πρόβλημα που άφησε πίσω του ο Ψυχρός Πόλεμος, αφού αν γυρίσουμε και κοιτάξουμε το κοντινό εχθές της ιστορίας αυτού του κράτους, θα δούμε πως οι δυο υπερδυνάμεις της εποχής εκείνης, αναμείχθηκαν στην εσωτερική πολιτική σκηνή αυτής της χώρας. Την κατέλαβαν, δημιούργησαν παραστρατιωτικές, εξτρεμιστικές ομάδες για την αντιμετώπιση του κίνδυνου επικράτησης ο ενός του άλλου και εντέλει εξέθρεψαν, χρηματοδότησαν, εξόπλισαν το τέρας που για πολλές δεκαετίες στοιχειώνει ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο αλλά και της ευρύτερης περιοχή της Μέσης Ανατολής, ενδεδυμένο με έναν ψευδοθρησκευτικό μανδύα, επικαλούμενο κάποιον γενικό και αόριστο, θείο νόμο.
Τίποτα ωστόσο δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν είναι αφημένο στην τύχη του. Είκοσι χρόνια μετά την κήρυξη του πολέμου κατά της τρομοκρατίας που η ιδία η Δύση χρηματοδότησε και χρησιμοποίησε ως μέσο καταπίεσης και καταδυνάστευσης στις χώρες της Μέσης Ανατολής, πλέον φαίνεται έτοιμη να κλείσει το κεφάλαιο αυτό. Πλέον μιλάμε με εντελώς διαφορετικούς όρους.

Η Δύση δεν απειλείται από κάποιον τρομοκράτη, τζιχαντιστή ή κάποιον ταλιμπάν που πρόκειται να εξαπλωθεί γεωγραφικά και να απειλήσει ενεργειακά κυρίως τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Οι ΗΠΑ αποσυρόμενες από την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, περιοχές οι οποίες δεν βρίσκονται στις άμεσες προτεραιότητες τους, φρόντισαν να μοιράσουν την πίτα και να αφήσουν πίσω τους αξιόπιστους συμμάχους με την λειτουργιά της περιφερειακής δύναμης όπως λόγου χάρη είναι η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Τουρκία, χώρες οι οποίες γνωρίζουν μια ταχύρυθμη και πολυεπίπεδη ανάπτυξη.
Το κέντρο βάρους πλέον του Δυτικού κόσμου μετατοπίζεται σε μια εντελώς διαφορετική βάση. Αντίπαλος της Δύσης δεν είναι η Ανατολή, δεν είναι ο Μουσουλμανισμός, δεν είναι το Τζιχάντ, ούτε ο Φονταμενταλισμός, ποτέ δεν ήταν άλλωστε. Ο κόσμος πλέον δεν σκοτώνεται για Θεούς, το έχει αποδείξει αυτό άλλωστε η εξέλιξη της ιστορίας. Ο άτρωτος αντίπαλος της Δύσης πλέον είναι ο γίγαντας Κίνα, στην όποια έχουν συγκεντρωθεί οι μεγαλύτερες πλουτοπαραγωγικές πηγές, όπως επίσης και ένα τεράστιο μέρος του συνολικού χρέους του δυτικού κόσμου. Σε αυτό το σημείο δεν θα έπρεπε να λησμονήσουμε  και την ισχυρή παρουσία της Ινδίας η οποία θα διαδραματίσει και εκείνη πρωταγωνιστικό ρόλο μελλοντικά. Αυτοί είναι οι δυο ισχυροί παίκτες που πλέον πληθυσμιακά, στρατιωτικά, οικονομικά ξεπερνούν την Δύση.

Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο άλλος μεγάλος γίγαντας φαίνεται αποδυναμωμένος και κουρασμένος, για αυτό και όπως βλέπουμε ανασυντάσσεται και προσπαθεί να μαζέψει το απαραίτητο κεφάλαιο για την μάχη στην οποία σιγά σιγά οδεύει όλος ο πλανήτης, εφόσον κάνεις δεν θα μείνει ανεπηρέαστος από αυτή την σύγκρουση.
Ο κόσμος λοιπόν αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς, οι ισορροπίες μεταβάλλονται και τα κενά που δημιουργούνται συμπληρώνονται.

Η Καμπούλ και το Αφγανιστάν ήταν δυστυχώς μόνο η αρχή. Πολλές ακόμη περιοχές θα ακολουθήσουν και θα επιστρέψουν σε ένα ψυχρό και μαύρο παρελθόν. Η Δύση απέτυχε οικτρά στην σταυροφορία για την υποτιθέμενη εξάπλωση της δημοκρατίας. Απεναντίας, καταφέρνει να παραδώσει έναν κόσμο ακραιφνώς χειρότερο και μελανότερο για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες.

Photo credits: Nick Paleologos / SOOC

More in Διεθνή
Comments