Κρίση η πιο αποκρουστική λέξη

Κρίση η πιο αποκρουστική λέξη

του Νίκου Καϊμάκη

Η ανθρωπότητα και η παγκόσμια οικονομία δοκιμάζεται με οικονομικές κρίσεις, από μεταναστευτικές και προσφυγικές κρίσεις συνεπεία των πολιτικών των ισχυρών και από πολέμους που ευνοούν τους εξοπλισμούς, από την οικολογική κρίση που οδηγεί τον πλανήτη στην καταστροφή, ενώ οι παγκόσμιοι οργανισμοί έχουν χάσει τον έλεγχο της παγκόσμιας ρύθμισης.

Η Ε.Ε κορυφαίο επίτευγμα μετά από δύο αιματηρούς παγκόσμιους πολέμους πολιτισμένων ευρωπαϊκών εθνών, επιχειρεί να αλλάξει την πρώην "σκοτεινή ήπειρο" της Ευρώπης, με βήματα ασταθή, αβέβαια και αδιέξοδα. Μετά από μία περίοδο ευημερίας, η Ευρώπη βρίσκεται σε στασιμότητα, παρά τις επιτυχίες της, οι κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές ανισότητες, αναδύονται ξανά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, ενώ η πολιτική ελίτ της Ευρώπης δεν βρίσκει δημιουργικό βηματισμό και παραπαίει.
Η Ελλάδα χτυπημένη κατάστηθα από τέσσερις ανεξέλεγκτες κρίσεις, την δημοσιονομική, την κοινωνική, την κλιματική και την πολιτιστική, με την ελληνική κοινωνικά βουτηγμένη στην αλλοτρίωση και στον άκρατο καταναλωτισμό, χωρίς πλέον αρχές, αξίες και ικανό πολιτικό προσωπικό, κλυδωνίζεται μεταξύ της ευρωπαϊκής προοπτικής της και της τριτοκοσμικής διολίσθησης της.

Η Ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) αγωνίζεται να βρει διεξόδους αλλά πρόσθεσε στις αναζητήσεις της και ένα νέο δίλημμα, μετά την δημιουργική, πολυετή εμπειρία της στην άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Η διέξοδος στις αναζητήσεις της σκοντάφτει σε αυτό το δίλημμα, και εξηγούμαι. Προέχει η αναζήτηση δρόμου πολιτικού, ιδεολογικοπολιτικά ανανεωμένου, οργανωτικά, μαζικά συγκροτημένου για την ολική επαναφορά στην κυβερνητική εξουσία ή η συνέχιση της σισύφειας ριζοσπαστικής αριστερής πορείας που δεν είναι εύκολη, με ανανέωση, οράματος, σύνταξη ριζοσπαστικού προγράμματος βάθους και συγκρότηση κοκκινοπράσινου κόμματος, ικανού να προωθήσει όρους κοινωνικής ηγεμονίας και να διεκδικήσει όποτε και αν, την διακυβέρνηση, στο δύσβατο δημοκρατικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία στην Ελλάδα και στην δημοκρατική αλλαγή στην Ευρώπη.

Δεν χωράνε και τα δύο στην νέα προσπάθεια. Η ταχεία μαζικοποίηση και η γρήγορη επανάκαμψη στην διακυβέρνηση, είναι ασταθής και αβέβαιη πρόταση χωρίς βάθος ανάλογο με την υστεροφημία της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

More in Πολιτική
Comments
Κρίση η πιο αποκρουστική λέξη

Κρίση η πιο αποκρουστική λέξη

του Νίκου Καϊμάκη

Η ανθρωπότητα και η παγκόσμια οικονομία δοκιμάζεται με οικονομικές κρίσεις, από μεταναστευτικές και προσφυγικές κρίσεις συνεπεία των πολιτικών των ισχυρών και από πολέμους που ευνοούν τους εξοπλισμούς, από την οικολογική κρίση που οδηγεί τον πλανήτη στην καταστροφή, ενώ οι παγκόσμιοι οργανισμοί έχουν χάσει τον έλεγχο της παγκόσμιας ρύθμισης.

Η Ε.Ε κορυφαίο επίτευγμα μετά από δύο αιματηρούς παγκόσμιους πολέμους πολιτισμένων ευρωπαϊκών εθνών, επιχειρεί να αλλάξει την πρώην "σκοτεινή ήπειρο" της Ευρώπης, με βήματα ασταθή, αβέβαια και αδιέξοδα. Μετά από μία περίοδο ευημερίας, η Ευρώπη βρίσκεται σε στασιμότητα, παρά τις επιτυχίες της, οι κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές ανισότητες, αναδύονται ξανά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, ενώ η πολιτική ελίτ της Ευρώπης δεν βρίσκει δημιουργικό βηματισμό και παραπαίει.
Η Ελλάδα χτυπημένη κατάστηθα από τέσσερις ανεξέλεγκτες κρίσεις, την δημοσιονομική, την κοινωνική, την κλιματική και την πολιτιστική, με την ελληνική κοινωνικά βουτηγμένη στην αλλοτρίωση και στον άκρατο καταναλωτισμό, χωρίς πλέον αρχές, αξίες και ικανό πολιτικό προσωπικό, κλυδωνίζεται μεταξύ της ευρωπαϊκής προοπτικής της και της τριτοκοσμικής διολίσθησης της.

Η Ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) αγωνίζεται να βρει διεξόδους αλλά πρόσθεσε στις αναζητήσεις της και ένα νέο δίλημμα, μετά την δημιουργική, πολυετή εμπειρία της στην άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Η διέξοδος στις αναζητήσεις της σκοντάφτει σε αυτό το δίλημμα, και εξηγούμαι. Προέχει η αναζήτηση δρόμου πολιτικού, ιδεολογικοπολιτικά ανανεωμένου, οργανωτικά, μαζικά συγκροτημένου για την ολική επαναφορά στην κυβερνητική εξουσία ή η συνέχιση της σισύφειας ριζοσπαστικής αριστερής πορείας που δεν είναι εύκολη, με ανανέωση, οράματος, σύνταξη ριζοσπαστικού προγράμματος βάθους και συγκρότηση κοκκινοπράσινου κόμματος, ικανού να προωθήσει όρους κοινωνικής ηγεμονίας και να διεκδικήσει όποτε και αν, την διακυβέρνηση, στο δύσβατο δημοκρατικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία στην Ελλάδα και στην δημοκρατική αλλαγή στην Ευρώπη.

Δεν χωράνε και τα δύο στην νέα προσπάθεια. Η ταχεία μαζικοποίηση και η γρήγορη επανάκαμψη στην διακυβέρνηση, είναι ασταθής και αβέβαιη πρόταση χωρίς βάθος ανάλογο με την υστεροφημία της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

More in Πολιτική
Comments