Η σαν αίμα γλυφάλμυρη μπαλάντα του Ζ.

Η σαν αίμα γλυφάλμυρη μπαλάντα του Ζ.

"Αδελφέ μου, αχ αδελφέ μου.
Εσύ, που σου αρέσουν τα κορίτσια κ που τα ερωτεύεσαι, αδελφέ μου, χωρίς να φοβάσαι, εσύ που είσαι σίγουρος για την φύση και τα όριά σου.
Αδελφέ μου.
Θέλεις να σου πω πόσο σκληρά μεταλλική γεύση έχει η βρώμικη πλάκα του πεζοδρομίου;

Αδελφή μου, αχ αδελφή μου.
Εσύ που δεν ξέρεις που θα έφτανες αν σου χαλούσαν το μαγαζί.
Αδελφή μου.
Θέλεις να σου πω τι γεύση έχει το αίμα σου στο στόμα σου που αιμορραγεί;

Αδελφέ, αχ αδελφέ μου.
Εσύ που θα με σκότωνες για να μη σε σκοτώσω.
Αδελφέ μου.
Θέλεις να σου πω τι γεύση έχει η αδυναμία αναπνοής από αγωνία, η έλλειψη οξυγόνου από τρόμο;

Αδελφή, αχ αδελφή μου.
Εσύ που είσαι βέβαιη, δίχως καμία αμφιβολία, ότι έπρεπε να πρόσεχα, ότι εγώ είμαι μόνο υπεύθυνος για την ζωή μου.
Αδελφή μου.
Θέλεις να σου πω τι οσμή έχουν 8 αγριεμένοι άντρες πάνω από την προτελευταία μου ανάσα;

Ήμουν πολύ επικίνδυνος, αδελφέ μου.
Αδελφή μου, ήμουν πολύ επικίνδυνος.

Αδελφέ, αχ αδελφέ μου.
Εκεί που με έσκισε το σπασμένο γυαλί, ακριβώς εκεί, μου άρεσε να με χαϊδεύει η μάνα μου, αδελφέ μου, κ να σέρνει τα δάχτυλά του η αγάπη μου, αδελφέ μου.

Αδελφή, αχ αδελφή μου.
Εκεί που έκανε μαύρη μελανιά η κλωτσιά, εκεί ακριβώς, ανάμεσα στους ώμους, ανατρίχιαζα από ευτυχία όταν βουτούσα στην θάλασσα τον Απρίλη, αδελφή μου.

Αδελφέ, αχ αδελφέ μου.
Αυτά τα χείλια που αισθάνθηκαν τελευταία γεύση την πλάκα του πεζοδρομίου, αδελφέ μου,
έχουν πάρει βαθιές ανάσες από χαρά, από έρωτα, από ξεκάρδισμα, από ηδονή, από νύστα, από ξύπνημα.

Αδελφέ μου
Αδελφή μου
Δε με σκότωσαν οι κλωτσιές
Τα γυαλιά
Οι ουσίες
Το κρύο
....μα ο τρόμος. Αυτός μου έκοψε την ανάσα. Ο τρόμος μου, όταν κατάλαβα πόσο επικίνδυνος είμαι. Πόσο με φοβήθηκαν.

...να ζεις όλη την ζωή σου προσπαθώντας να γλυτώσεις την ασφυξία, και από ασφυξία, ακριβώς αυτή, να πεθαίνεις.

...να ζεις όλη τη ζωή σου χωρίς φόβο, κ από τον φόβο τους, που τους τρόμαξες, ακριβώς αυτόν, να πεθαίνεις."

Από τον Βαγγέλη Προβιά

More in lgbt
Comments
Η σαν αίμα γλυφάλμυρη μπαλάντα του Ζ.

Η σαν αίμα γλυφάλμυρη μπαλάντα του Ζ.

"Αδελφέ μου, αχ αδελφέ μου.
Εσύ, που σου αρέσουν τα κορίτσια κ που τα ερωτεύεσαι, αδελφέ μου, χωρίς να φοβάσαι, εσύ που είσαι σίγουρος για την φύση και τα όριά σου.
Αδελφέ μου.
Θέλεις να σου πω πόσο σκληρά μεταλλική γεύση έχει η βρώμικη πλάκα του πεζοδρομίου;

Αδελφή μου, αχ αδελφή μου.
Εσύ που δεν ξέρεις που θα έφτανες αν σου χαλούσαν το μαγαζί.
Αδελφή μου.
Θέλεις να σου πω τι γεύση έχει το αίμα σου στο στόμα σου που αιμορραγεί;

Αδελφέ, αχ αδελφέ μου.
Εσύ που θα με σκότωνες για να μη σε σκοτώσω.
Αδελφέ μου.
Θέλεις να σου πω τι γεύση έχει η αδυναμία αναπνοής από αγωνία, η έλλειψη οξυγόνου από τρόμο;

Αδελφή, αχ αδελφή μου.
Εσύ που είσαι βέβαιη, δίχως καμία αμφιβολία, ότι έπρεπε να πρόσεχα, ότι εγώ είμαι μόνο υπεύθυνος για την ζωή μου.
Αδελφή μου.
Θέλεις να σου πω τι οσμή έχουν 8 αγριεμένοι άντρες πάνω από την προτελευταία μου ανάσα;

Ήμουν πολύ επικίνδυνος, αδελφέ μου.
Αδελφή μου, ήμουν πολύ επικίνδυνος.

Αδελφέ, αχ αδελφέ μου.
Εκεί που με έσκισε το σπασμένο γυαλί, ακριβώς εκεί, μου άρεσε να με χαϊδεύει η μάνα μου, αδελφέ μου, κ να σέρνει τα δάχτυλά του η αγάπη μου, αδελφέ μου.

Αδελφή, αχ αδελφή μου.
Εκεί που έκανε μαύρη μελανιά η κλωτσιά, εκεί ακριβώς, ανάμεσα στους ώμους, ανατρίχιαζα από ευτυχία όταν βουτούσα στην θάλασσα τον Απρίλη, αδελφή μου.

Αδελφέ, αχ αδελφέ μου.
Αυτά τα χείλια που αισθάνθηκαν τελευταία γεύση την πλάκα του πεζοδρομίου, αδελφέ μου,
έχουν πάρει βαθιές ανάσες από χαρά, από έρωτα, από ξεκάρδισμα, από ηδονή, από νύστα, από ξύπνημα.

Αδελφέ μου
Αδελφή μου
Δε με σκότωσαν οι κλωτσιές
Τα γυαλιά
Οι ουσίες
Το κρύο
....μα ο τρόμος. Αυτός μου έκοψε την ανάσα. Ο τρόμος μου, όταν κατάλαβα πόσο επικίνδυνος είμαι. Πόσο με φοβήθηκαν.

...να ζεις όλη την ζωή σου προσπαθώντας να γλυτώσεις την ασφυξία, και από ασφυξία, ακριβώς αυτή, να πεθαίνεις.

...να ζεις όλη τη ζωή σου χωρίς φόβο, κ από τον φόβο τους, που τους τρόμαξες, ακριβώς αυτόν, να πεθαίνεις."

Από τον Βαγγέλη Προβιά

More in lgbt
Comments