Η ευσεβής μας ανικανότητα ή ανεντιμότητα

Η ευσεβής μας ανικανότητα ή ανεντιμότητα

Η πρόσφατη προβολή της Παναγίας στην πρόσοψη της Βουλής την ημέρα εορτής των Ενόπλων Δυνάμεων, πέραν του πλήθους των αρνητικών σχολίων στο διαδίκτυο και τα διαπροσωπικά μας "πηγαδάκια" προκάλεσε και εμάς να γράψουμε δύο λόγια.

Ο επουλωτικά χρησιμοθηρικός χαρακτήρας της θρησκείας πίσω από την βαθειά επίγνωση της ξεχειλωμένης κρατικής ανικανότητας προσβάλει επί ίσοις όροις θρησκευόμενους και άθεους. Είναι φαιδρό και ανήθικο, ελέω πανδημίας, να γίνεται επιτηδευμένη κατάχρηση ΣΥΜΒΟΛΩΝ και καμία εφαρμογή ουσιαστικών, εμπράγματων λύσεων για να μπορέσεις να την αντιμετωπίσεις. Είναι εξοργιστικό και βαθύτατα ειρωνικό, τη στιγμή που οι νεκροί από την πανδημία μεγαλώνουν μέρα τη μέρα και η εικόνα της πραγματικότητας έχει ξεπεράσει τον εαυτό της, να προβάλλονται έξω από τη Βουλή και να υποστηρίζεται στο εσωτερικό της —τουλάχιστον από τους βουλευτές της κυβέρνησης— εικόνες οι οποίες παραπέμπουν σε μια κατάσταση απρόσκοπτης υπομονής
εγκαρτέρησης και προσευχής, χωρίς τίποτα άλλο ικανό να αντιστρέψει τη δυσμενή μας θέση.

Δεν δύναται να είσαι εκλεγμένη κυβέρνηση το 2021, ψηφισμένη για να δώσεις και να υποστηρίξεις λύσεις, και εσύ να στρέφεσαι στα σύμβολα της πίστης, γιατί έχεις ξεμείνει από ιδέες και οτιδήποτε πρότερο επιστημολογικό έχει προηγηθεί, αφού απέτυχε λόγω ανεκδιήγητης πολιτικής στρατηγικής και στάσης. Η θεοκρατική εναπόθεση και μεταπώληση της ελπίδας από τις ΜΕΘ στα σύμβολα της πίστης είναι ένα κόλπο πολύ φθηνό και μας προθυμοποιεί να κάνουμε τον σταυρό μας - άθεοι, ευσεβείς και «ψεκασμένοι».

Όσο και αν η έννοια της πνευματικότητας είναι βαθιά υπόθεση εσωτερική, όσο και αν η πίστη του καθενός υπόκειται σε προσωπικές θεωρίες και θεωρήσεις, όσο και αν αναμασάς με ιερή ευλάβεια τα γνωμικά τύπου «η πίστη σώζει», ο ρόλος του κράτους είναι αδιαπραγμάτευτα άλλος: να μπορεί να σου εξασφαλίζει ιατρική περίθαλψη όταν, τελικά, αποδειχθεί ότι η πίστη δεν μπορεί να σε σώσει, να σου παρέχει βασικά αγαθά σε ανίσχυρες περιόδους, να σε φροντίσει και να σε στέρξει οικονομικά όταν τα πάντα γύρω σου έχουν διακοπεί εξαιτίας μίας παγκόσμιας κρίσης• αλλά θα μου πεις, εσύ που έχεις διαβάσει Ραφαηλίδη, «η πολιτική στερείται αισθητικής διότι στερείται ηθικής» και εκεί θα σταματήσω.

More in Κοινωνία
Comments
Η ευσεβής μας ανικανότητα ή ανεντιμότητα

Η ευσεβής μας ανικανότητα ή ανεντιμότητα

Η πρόσφατη προβολή της Παναγίας στην πρόσοψη της Βουλής την ημέρα εορτής των Ενόπλων Δυνάμεων, πέραν του πλήθους των αρνητικών σχολίων στο διαδίκτυο και τα διαπροσωπικά μας "πηγαδάκια" προκάλεσε και εμάς να γράψουμε δύο λόγια.

Ο επουλωτικά χρησιμοθηρικός χαρακτήρας της θρησκείας πίσω από την βαθειά επίγνωση της ξεχειλωμένης κρατικής ανικανότητας προσβάλει επί ίσοις όροις θρησκευόμενους και άθεους. Είναι φαιδρό και ανήθικο, ελέω πανδημίας, να γίνεται επιτηδευμένη κατάχρηση ΣΥΜΒΟΛΩΝ και καμία εφαρμογή ουσιαστικών, εμπράγματων λύσεων για να μπορέσεις να την αντιμετωπίσεις. Είναι εξοργιστικό και βαθύτατα ειρωνικό, τη στιγμή που οι νεκροί από την πανδημία μεγαλώνουν μέρα τη μέρα και η εικόνα της πραγματικότητας έχει ξεπεράσει τον εαυτό της, να προβάλλονται έξω από τη Βουλή και να υποστηρίζεται στο εσωτερικό της —τουλάχιστον από τους βουλευτές της κυβέρνησης— εικόνες οι οποίες παραπέμπουν σε μια κατάσταση απρόσκοπτης υπομονής
εγκαρτέρησης και προσευχής, χωρίς τίποτα άλλο ικανό να αντιστρέψει τη δυσμενή μας θέση.

Δεν δύναται να είσαι εκλεγμένη κυβέρνηση το 2021, ψηφισμένη για να δώσεις και να υποστηρίξεις λύσεις, και εσύ να στρέφεσαι στα σύμβολα της πίστης, γιατί έχεις ξεμείνει από ιδέες και οτιδήποτε πρότερο επιστημολογικό έχει προηγηθεί, αφού απέτυχε λόγω ανεκδιήγητης πολιτικής στρατηγικής και στάσης. Η θεοκρατική εναπόθεση και μεταπώληση της ελπίδας από τις ΜΕΘ στα σύμβολα της πίστης είναι ένα κόλπο πολύ φθηνό και μας προθυμοποιεί να κάνουμε τον σταυρό μας - άθεοι, ευσεβείς και «ψεκασμένοι».

Όσο και αν η έννοια της πνευματικότητας είναι βαθιά υπόθεση εσωτερική, όσο και αν η πίστη του καθενός υπόκειται σε προσωπικές θεωρίες και θεωρήσεις, όσο και αν αναμασάς με ιερή ευλάβεια τα γνωμικά τύπου «η πίστη σώζει», ο ρόλος του κράτους είναι αδιαπραγμάτευτα άλλος: να μπορεί να σου εξασφαλίζει ιατρική περίθαλψη όταν, τελικά, αποδειχθεί ότι η πίστη δεν μπορεί να σε σώσει, να σου παρέχει βασικά αγαθά σε ανίσχυρες περιόδους, να σε φροντίσει και να σε στέρξει οικονομικά όταν τα πάντα γύρω σου έχουν διακοπεί εξαιτίας μίας παγκόσμιας κρίσης• αλλά θα μου πεις, εσύ που έχεις διαβάσει Ραφαηλίδη, «η πολιτική στερείται αισθητικής διότι στερείται ηθικής» και εκεί θα σταματήσω.

More in Κοινωνία
Comments