Η εκτροπή του Υπουργού, κ. Χρυσοχοΐδη

Η εκτροπή του Υπουργού, κ. Χρυσοχοΐδη

Άρθρο του δικηγόρου Αγαμέμνονα Τάτση.

H αρχή του τεκμηρίου αθωότητας και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη κατοχυρώνονται στα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ο Χάρτης), στο άρθρο 6 της ευρωπαϊκής σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), στο άρθρο 14 του διεθνούς συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ) και στο άρθρο 11 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με το προοίμιο της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/343 της Ε.Ε, ορίζεται ότι «Το τεκμήριο αθωότητας παραβιάζεται σε περίπτωση που δημόσιες δηλώσεις δημόσιων αρχών ή δικαστικές αποφάσεις, με εξαίρεση τις αποφάσεις περί ενοχής, αναφέρονται στον ύποπτο ή στον κατηγορούμενο ως να είναι ένοχος κατά το χρονικό διάστημα που το πρόσωπο αυτό δεν έχει αποδειχτεί ένοχο κατά τον νόμο. Οι εν λόγω δηλώσεις και δικαστικές αποφάσεις δεν θα πρέπει να δημιουργούν την αίσθηση ότι το πρόσωπο αυτό είναι ένοχο.».

Επιπλέον, σύμφωνα με το αρ 7 του N.4596/2019 που ενσωμάτωσε την παραπάνω οδηγία στο εθνικό δίκαιο, θεσπίστηκε ότι «Ο ύποπτος ή κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του Εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα, προς αποκατάσταση της βλάβης, την οποία υπέστη εξαιτίας της προσβολής του τεκμηρίου αθωότητάς του από δηλώσεις δημόσιων αρχών που έλαβαν χώρα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας πριν την έκδοση της απόφασης σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό, οι οποίες αναφέρονται κατά τρόπο άμεσο στην εκκρεμή ποινική διαδικασία και είτε παροτρύνουν το κοινό να πιστέψει στην ενοχή του είτε προβαίνουν σε εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών με την οποία προδικάζουν τη δικαστική κρίση της υπόθεσης.»

Με βάση τα παραπάνω συνάγεται ότι όχι μόνο απλά απαγορεύεται σε κρατικούς αξιωματούχους να διατυπώνουν κρίσεις για υποθέσεις που εκκρεμούν σε ποινικά Δικαστήρια, αλλά επίσης, θεσπίζεται ιδιώνυμο δικαίωμα αστικής αποκατάστασης του θιγέντος. Κανείς βεβαίως δε θα μπορούσε να φανταστεί τον κ. Χρυσοχοίδη σε ρόλο συνεπούς statesman ή ως έναν πολιτικό με δημοκρατικές ευαισθησίες. Θα περιμέναμε τουλάχιστον με την ιδιότητα του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, δηλαδή του Υπουργείου που στελέχη του εμπλέκονται στην ποινική διερεύνηση της υπόθεσης του θανάτου των 100 και πλέον συμπολιτών μας στο Μάτι, να έχει την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να απόσχει από δηλώσεις σαν κι αυτές που έκανε, οι οποίες ακόμη και με την πιο μετριοπαθή προσέγγιση, συνιστούν «μήνυμα» στην Δικαιοσύνη για επιλεκτικές καταδίκες.

Και όλα αυτά σε μία υπόθεση που θα ήδη προκαλούνται ερωτηματικά στο νομικό κόσμο για την συνεχή άρνηση των Εισαγγελικών Αρχών να επεκτείνουν την δίωξη σε εμπλεκόμενους δημόσιους υπαλλήλους, παρά τις 4 (!!!) αιτήσεις του αρμοδίου Ανακριτή και τη διαφαινόμενη απαλλαγή της Ρένα Δούρου, αφού και πρωτοετείς φοιτητές του ποινικού δικαίου γνωρίζουν ότι για να στοιχειοθετηθεί έγκλημα παράλειψης, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της φερόμενης παράλειψης και του επελθόντος ζημιογόνου γεγονότος.

Ο Υπουργός της κυβέρνησης αυτής παραβιάζει ενσυνείδητα το Νόμο. Και το πράττει αυτό, διότι το καθεστώς αυτό θεωρεί οτι ο κ. Χρυσοχοίδης είναι ο «Νόμος». Και οι Δικαστές, μάλλον εκτελεστικά όργανα. Έτσι αντιλαμβάνονται την Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου. Και αυτό είναι φασίζουσα αντίληψη.

More in Πολιτική
Comments
Η εκτροπή του Υπουργού, κ. Χρυσοχοΐδη

Η εκτροπή του Υπουργού, κ. Χρυσοχοΐδη

Άρθρο του δικηγόρου Αγαμέμνονα Τάτση.

H αρχή του τεκμηρίου αθωότητας και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη κατοχυρώνονται στα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ο Χάρτης), στο άρθρο 6 της ευρωπαϊκής σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), στο άρθρο 14 του διεθνούς συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ) και στο άρθρο 11 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με το προοίμιο της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/343 της Ε.Ε, ορίζεται ότι «Το τεκμήριο αθωότητας παραβιάζεται σε περίπτωση που δημόσιες δηλώσεις δημόσιων αρχών ή δικαστικές αποφάσεις, με εξαίρεση τις αποφάσεις περί ενοχής, αναφέρονται στον ύποπτο ή στον κατηγορούμενο ως να είναι ένοχος κατά το χρονικό διάστημα που το πρόσωπο αυτό δεν έχει αποδειχτεί ένοχο κατά τον νόμο. Οι εν λόγω δηλώσεις και δικαστικές αποφάσεις δεν θα πρέπει να δημιουργούν την αίσθηση ότι το πρόσωπο αυτό είναι ένοχο.».

Επιπλέον, σύμφωνα με το αρ 7 του N.4596/2019 που ενσωμάτωσε την παραπάνω οδηγία στο εθνικό δίκαιο, θεσπίστηκε ότι «Ο ύποπτος ή κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του Εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα, προς αποκατάσταση της βλάβης, την οποία υπέστη εξαιτίας της προσβολής του τεκμηρίου αθωότητάς του από δηλώσεις δημόσιων αρχών που έλαβαν χώρα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας πριν την έκδοση της απόφασης σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό, οι οποίες αναφέρονται κατά τρόπο άμεσο στην εκκρεμή ποινική διαδικασία και είτε παροτρύνουν το κοινό να πιστέψει στην ενοχή του είτε προβαίνουν σε εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών με την οποία προδικάζουν τη δικαστική κρίση της υπόθεσης.»

Με βάση τα παραπάνω συνάγεται ότι όχι μόνο απλά απαγορεύεται σε κρατικούς αξιωματούχους να διατυπώνουν κρίσεις για υποθέσεις που εκκρεμούν σε ποινικά Δικαστήρια, αλλά επίσης, θεσπίζεται ιδιώνυμο δικαίωμα αστικής αποκατάστασης του θιγέντος. Κανείς βεβαίως δε θα μπορούσε να φανταστεί τον κ. Χρυσοχοίδη σε ρόλο συνεπούς statesman ή ως έναν πολιτικό με δημοκρατικές ευαισθησίες. Θα περιμέναμε τουλάχιστον με την ιδιότητα του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, δηλαδή του Υπουργείου που στελέχη του εμπλέκονται στην ποινική διερεύνηση της υπόθεσης του θανάτου των 100 και πλέον συμπολιτών μας στο Μάτι, να έχει την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να απόσχει από δηλώσεις σαν κι αυτές που έκανε, οι οποίες ακόμη και με την πιο μετριοπαθή προσέγγιση, συνιστούν «μήνυμα» στην Δικαιοσύνη για επιλεκτικές καταδίκες.

Και όλα αυτά σε μία υπόθεση που θα ήδη προκαλούνται ερωτηματικά στο νομικό κόσμο για την συνεχή άρνηση των Εισαγγελικών Αρχών να επεκτείνουν την δίωξη σε εμπλεκόμενους δημόσιους υπαλλήλους, παρά τις 4 (!!!) αιτήσεις του αρμοδίου Ανακριτή και τη διαφαινόμενη απαλλαγή της Ρένα Δούρου, αφού και πρωτοετείς φοιτητές του ποινικού δικαίου γνωρίζουν ότι για να στοιχειοθετηθεί έγκλημα παράλειψης, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της φερόμενης παράλειψης και του επελθόντος ζημιογόνου γεγονότος.

Ο Υπουργός της κυβέρνησης αυτής παραβιάζει ενσυνείδητα το Νόμο. Και το πράττει αυτό, διότι το καθεστώς αυτό θεωρεί οτι ο κ. Χρυσοχοίδης είναι ο «Νόμος». Και οι Δικαστές, μάλλον εκτελεστικά όργανα. Έτσι αντιλαμβάνονται την Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου. Και αυτό είναι φασίζουσα αντίληψη.

More in Πολιτική
Comments