Δίκη Χρυσής Αυγής: Σήμερα θα απολαύσουμε το Storest και θα αποδώσουμε το οφειλόμενο χρέος

Δίκη Χρυσής Αυγής: Σήμερα θα απολαύσουμε το Storest και θα αποδώσουμε το οφειλόμενο χρέος

Στον όρμο “Queen Charlotte”, έξω από τα νησιά Φώκλαντς, απέναντι από την Αργεντινή, υπάρχει ένα σημείο που παρατηρείται ένα σπάνιο φαινόμενο. Εμφανίζεται λίγο μετά τον δικό μας Δεκαπενταύγουστο και οι ψαράδες το λένε “Storest” -μια σύντμηση των λέξεων “Storm” και “rest”. Σε αυτό το σημείο (μόνο σε αυτό), ενώ όλο το χρόνο οι άνεμοι λυσσομανούν και μπόρες ξεσπούν συνέχεια από τον ουρανό, για μια, το πολύ δυο, μέρες, κάπου μεταξύ 15 - 20 Αυγούστου, ο χαλασμός σταματά και ένας ολόλαμπρος ήλιος βγαίνει και φωτίζει τα πάντα. Εκείνη την ημέρα, οι κάτοικοι στα ψαροχώρια του όρμου παίρνουν τις βάρκες τους, βγαίνουν στ’ ανοιχτά και χαίρονται όλοι μαζί το σπάνιο δώρο.

Για μια χώρα και μια κοινωνία όπως η δική μας, που δέκα χρόνια τώρα πνίγεται στα κύματα και μπόρες την χτυπούν ξανά και ξανά, η σημερινή μέρα είναι ένα «Storest». Είναι μια μέρα που όλοι όσοι βρέθηκαν έξω από τα δικαστήρια δεν θα την ξεχάσουν ποτέ. Είναι ένα δώρο, μια μέρα που όλοι πήραμε τις βάρκες μας, άλλοι με την καρδιά μας και το μυαλό μας και άλλοι με την φυσικά τους παρουσία και αράξαμε έξω από το Εφετείο, απολαμβάνοντας τον ήλιο που μας φώτιζε μέσα κι έξω, «επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας…».

Την μέρα αυτή την χρωστάμε σε πολλούς ανθρώπους.

Την χρωστάμε στον Παύλο Φύσσα και στον Σαχζάτ Λουκμάν.

Την χρωστάμε στον Αμπουζίντ και τους άλλους τρεις φίλους του, τους Αιγύπτιους αλιεργάτες στα καϊκια της Ιχθυόσκαλας.

Την χρωστάμε στο συνεργείο της ΚΝΕ και του ΠΑΜΕ που έκαναν αφισοκόλληση.

Την χρωστάμε στην Μάνα του Φύσσα που σήκωσε στους ώμους της όλη την Ελλάδα.

Την χρωστάμε στην Μαρία Λεπενιώτη, τον Ανδρέα Ντόκο και την Γεσθημανή Τσουλφόγλου, τους τρεις δικαστές που άντεξαν.

Την χρωστάμε στον Θανάση Καμπαγιάννη, τον Τάκη Ζώτο, τον Κώστα Παπαδάκη, την Ελευθερία Τομπατζόγλου, την Χρύσα Παπαδοπούλου  και τους άλλους δικηγόρους, οι περισσότεροι των οποίων αμισθί ανέλαβαν τις υποθέσεις αυτές.

Την χρωστάμε στην Δήμητρα Ζώρζου, την Παρασκευή Καραγιαννίδου και τους άλλους 148 μάρτυρες κατηγορίας, που διάλεξαν τις μέλισσες από τους λύκους.

Την χρωστάμε στους έντιμους δημοσιογράφους, που με την έρευνά τους, έφεραν στο φως τα εγκλήματα της Χ.Α.

Την χρωστάμε στα παιδιά του Golden Dawn Watch, που μας ενημέρωναν κάθε μέρα μέσα από τα social media για την πορεία της δίκης.

Την χρωστάμε στον Πύρρο Δήμα, τον Νίκο Ξυδάκη, τον Νίκο Μανιό και τους άλλους βουλευτές που στάθηκαν απέναντι στους Ναζί μέσα στην Βουλή.

Ναι, δεν ξεμπλέξαμε μαζί τους. Ξέρουμε καλά πως πλέον οι λύκοι κρύβονται με προβιά αρνιού. Αλλά σήμερα θα απολαύσουμε το «Storest». Από αύριο έχει πάλι ο Θεός!

More in Πολιτική
Comments
Δίκη Χρυσής Αυγής: Σήμερα θα απολαύσουμε το Storest και θα αποδώσουμε το οφειλόμενο χρέος

Δίκη Χρυσής Αυγής: Σήμερα θα απολαύσουμε το Storest και θα αποδώσουμε το οφειλόμενο χρέος

Στον όρμο “Queen Charlotte”, έξω από τα νησιά Φώκλαντς, απέναντι από την Αργεντινή, υπάρχει ένα σημείο που παρατηρείται ένα σπάνιο φαινόμενο. Εμφανίζεται λίγο μετά τον δικό μας Δεκαπενταύγουστο και οι ψαράδες το λένε “Storest” -μια σύντμηση των λέξεων “Storm” και “rest”. Σε αυτό το σημείο (μόνο σε αυτό), ενώ όλο το χρόνο οι άνεμοι λυσσομανούν και μπόρες ξεσπούν συνέχεια από τον ουρανό, για μια, το πολύ δυο, μέρες, κάπου μεταξύ 15 - 20 Αυγούστου, ο χαλασμός σταματά και ένας ολόλαμπρος ήλιος βγαίνει και φωτίζει τα πάντα. Εκείνη την ημέρα, οι κάτοικοι στα ψαροχώρια του όρμου παίρνουν τις βάρκες τους, βγαίνουν στ’ ανοιχτά και χαίρονται όλοι μαζί το σπάνιο δώρο.

Για μια χώρα και μια κοινωνία όπως η δική μας, που δέκα χρόνια τώρα πνίγεται στα κύματα και μπόρες την χτυπούν ξανά και ξανά, η σημερινή μέρα είναι ένα «Storest». Είναι μια μέρα που όλοι όσοι βρέθηκαν έξω από τα δικαστήρια δεν θα την ξεχάσουν ποτέ. Είναι ένα δώρο, μια μέρα που όλοι πήραμε τις βάρκες μας, άλλοι με την καρδιά μας και το μυαλό μας και άλλοι με την φυσικά τους παρουσία και αράξαμε έξω από το Εφετείο, απολαμβάνοντας τον ήλιο που μας φώτιζε μέσα κι έξω, «επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας…».

Την μέρα αυτή την χρωστάμε σε πολλούς ανθρώπους.

Την χρωστάμε στον Παύλο Φύσσα και στον Σαχζάτ Λουκμάν.

Την χρωστάμε στον Αμπουζίντ και τους άλλους τρεις φίλους του, τους Αιγύπτιους αλιεργάτες στα καϊκια της Ιχθυόσκαλας.

Την χρωστάμε στο συνεργείο της ΚΝΕ και του ΠΑΜΕ που έκαναν αφισοκόλληση.

Την χρωστάμε στην Μάνα του Φύσσα που σήκωσε στους ώμους της όλη την Ελλάδα.

Την χρωστάμε στην Μαρία Λεπενιώτη, τον Ανδρέα Ντόκο και την Γεσθημανή Τσουλφόγλου, τους τρεις δικαστές που άντεξαν.

Την χρωστάμε στον Θανάση Καμπαγιάννη, τον Τάκη Ζώτο, τον Κώστα Παπαδάκη, την Ελευθερία Τομπατζόγλου, την Χρύσα Παπαδοπούλου  και τους άλλους δικηγόρους, οι περισσότεροι των οποίων αμισθί ανέλαβαν τις υποθέσεις αυτές.

Την χρωστάμε στην Δήμητρα Ζώρζου, την Παρασκευή Καραγιαννίδου και τους άλλους 148 μάρτυρες κατηγορίας, που διάλεξαν τις μέλισσες από τους λύκους.

Την χρωστάμε στους έντιμους δημοσιογράφους, που με την έρευνά τους, έφεραν στο φως τα εγκλήματα της Χ.Α.

Την χρωστάμε στα παιδιά του Golden Dawn Watch, που μας ενημέρωναν κάθε μέρα μέσα από τα social media για την πορεία της δίκης.

Την χρωστάμε στον Πύρρο Δήμα, τον Νίκο Ξυδάκη, τον Νίκο Μανιό και τους άλλους βουλευτές που στάθηκαν απέναντι στους Ναζί μέσα στην Βουλή.

Ναι, δεν ξεμπλέξαμε μαζί τους. Ξέρουμε καλά πως πλέον οι λύκοι κρύβονται με προβιά αρνιού. Αλλά σήμερα θα απολαύσουμε το «Storest». Από αύριο έχει πάλι ο Θεός!

More in Πολιτική
Comments